A Romaría Vikinga de Catoira disputa a súa 66ª edición cunha frota que crecerá o próximo verán

Miles de persoas volveron responder á chamada dos cornos no concello pontevedrés de Catoira. A sexaxésima sexta edición da súa famosa festa de interese turístico internacional volveu demostrar por que é un dos eventos máis queridos do calendario galego. Non obstante, a xornada non estivo exenta dalgunha que outra peripia mariñeira, incluíndo un drakkar que se quedou en terra por non superar o control técnico.

A veterana das festas: Cando a historia se fai folclore

Poucas veces unha celebración consegue manterse tan viva despois de tantas décadas. Hai 66 anos, un grupo de veciños decidiu recrear as incursións que os guerreiros do norte lanzaron entre os séculos IX e XII da nosa era sobre as costas galegas. O obxectivo era honrar a historia e defender un patrimonio arqueolóxico, as Torres de Oeste, que no seu día foi a principal atalaia defensiva da ría de Arousa contra os invasores.

A ninguén se lle escapa que o paso do tempo obriga a renovar non só o guión, senón tamén o atrezzo. Tres embarcacións tradicionais fixéronse ao mar para este último desembarco. Remando contra marea e volume, a organización conseguiu que a representación do ataque volvese ser arrebatadora.

Difícil aburrirse na ría con semellante despregue. A mestura de música tradicional, banquete popular e recreación histórica na falda das antigas fortificacións segue sendo un reclamo imán para familias, visitantes e curiosos de toda a comunidade.

O protagonismo inesperado: Unha embarcación varada

Quen repase a crónica deste ano atopará un detalle singular. Un drakkar que non é outro que a embarcación coñecida no concello como «Úrsula» tivo que permanecer en terra firme. O motivo non foi outro que non ter podido superar a pertinente revisión de seguridade, algo así como a ITV para embarcacións, antes da cita festiva.

Non é menor o dato, pois demostra o rigor co que as autoridades marítimas e a propia organización da Romaría Vikinga abordan a loxística do evento. Un barco destas características, con decenas de remeiros a bordo, debe cumprir con protocolos estritos. A prevención de riscos é a prioridade, por moito que o espírito da festa invite á broma e ao desenfreo vikingo.

Convén recordar que concentrar a miles de persoas arredor das Torres de Oeste, con embarcacións surcando a ría e fogos artificiais de por medio, require dun dispositivo de seguridade descomunal. Un fallo estrutural en medio da travesía podería ter arruinado a xornada. A prevención falou por si soa.

O futuro da frota: Un relevo asegurado para 2026

O certo é que a ausencia desta embarcación na auga non restou un ápice de maxia ao evento. Os asistentes gozaron dun desembarco multitudinario, cos actores vestidos con peles, cascos cornudos e armamento da época lanzando o seu tradicional acometida contra as murallas.

As miradas xa están postas no verán que vén. Fontes da organización confirmaron que a frota de drakkars verase reforzada de cara á edición do próximo ano. Un novo barco, ou unha embarcación renovada, tomará o relevo para asegurar que a frota siga medrando en número e en calidade.

O esforzo da administración local por manter viva esta tradición é digno de mención. Cada primeiro domingo de agosto, Catoira transfórmase. Deixa de ser un tranquilo cruzamento de camiños na comarca do Salnés para converterse na capital mundial do frescor nórdico.

Non parece casualidade que esta celebración se manteña como referente absoluto do calendario festivo galego. É a proba de que cando a comunidade se aboca coa súa historia, o resultado desborda calquera expectativa inicial.