Dez horas de voo separan á selección española do seu primeiro destino mundialista. Este venres, ás sete da mañá, o avión oficial engalou desde a base aérea de Torrejón de Ardoz con destino a Washington D.C. Trinta convocados, catro técnicos e unha maleta cargada de ilusións. O Mundial de 2026, o máis extenso da historia, arrinca para España cunha parada obrigada en chan norteamericano antes de medirse aos seus rivais de grupo.
Os feitos: unha viaxe con nocturnidade e previsións
O voo, fretado pola Real Federación Española de Fútbol, aterrará na costa leste estadounidense tras unha travesía de algo máis de oito mil quilómetros. Os internacionais, que concluíron o xoves o seu último adestramento na Cidade do Fútbol de Las Rozas, apenas tiveron tempo para despedirse das súas familias. «É un momento histórico», confesou un membro do corpo técnico a medios desprazados ao aeroporto. «Levamos meses preparando cada detalle, e agora toca executar.»
A expedición conformana vinte e seis xogadores de campo e catro porteiros, unha cifra que supera en dous efectivos a lista habitual para grandes torneos. España debutará no Grupo H o próximo 12 de xuño fronte a Camerún no NRG Stadium de Houston. Despois virán Corea do Sur e Nova Zelandia, dous rivais que, sobre o papel, parecen asequibles. Pero a ninguén se lle escapa que nos Mundiais non hai partido fácil.
Entre os elixidos figuran tres futbolistas con raíces galegas: o céltico Iago Aspas, que regresa a unha gran cita despois da súa ausencia en Catar; o mediapunta do Real Madrid Brais Méndez, en plena madurez deportiva; e o zagueiro do Athletic Dani Vivian, aínda que este naceu en Vitoria, a súa familia materna é de Ourense. Tres conexións que a afección galega seguirá con lupa.
Contexto: o equipo chega en racha, pero cunha sombra
España encadea once partidos sen perder, con sete vitorias e catro empates desde o pasado mes de outubro. Un bagaxe que invita ao optimismo, aínda que convén lembrar que na última Copa do Mundo, hai catro anos, a selección caeu en cuartos de final ante Marrocos nunha agónica quenda de penaltis. A espiña segue cravada.
A preparación deste ciclo foi meticulosa. O seleccionador, Luis de la Fuente, apostou por un bloque consolidado, coa base da campioa da Nations League de 2023 e a Eurocopa de 2024. Con todo, as lesións de última hora obrigaron a retocar a lista: o barcelonista Pedri quedou fóra por unha sobrecarga muscular, e no seu lugar entrou Aleix García, do Bayer Leverkusen. Non parece casualidade que o equipo variase o seu once nos dous amigables previos, colleitando senllas vitorias contra Colombia e Xapón.
Perspectiva: a calor de Texas como primeiro exame
O calendario non perdoa. Tras a escala en Washington, onde a selección realizará unha breve concentración de catro días para aclimatarse ao fuso horario, o equipo trasladarase a Houston. Alí agárdalles unha humidade que pode superar o oitenta por cento e temperaturas que roldarán os trinta e cinco graos centígrados. «A calor vai ser un rival máis», recoñeceu o preparador físico, Juan Carlos Carcedo, nunha charla informal con xornalistas. «Traballamos a termorregulación con sesións en cámara quente; os xogadores están preparados.»
As apostas sitúan a España entre as catro favoritas, xunto a Brasil, Francia e Arxentina. Pero o historial recente invita á prudencia: nos últimos cinco Mundiais, só unha selección europea —Alemaña en 2014— conseguiu levantar o trofeo en territorio americano. Será este o ano do desquite? Abonda con mirar o grupo para entender que o verdadeiro desafío comeza
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.