O Consello da Xunta aprobou este luns, 23 de marzo, a aplicación do Pladiga para 2026, o Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, que este venres se someterá ao debate do Consello Forestal. O paquete anunciado mestura reforzos humanos —entre eles 42 novas brigadas en época de maior risco— con máis vixilancia tecnolóxica, como drones e sistemas de videovixilancia, e un aumento do equipo técnico de dirección de extinción.
Medios anunciados e novidades operativas
Entre as medidas que a Xunta puxo sobre a mesa destaca a incorporación de equipos aéreos e a pé complementados por vixilancia con drones e cámaras. A proposta oficial insiste en que a tecnoloxía pode anticipar o foco e reducir o tempo de resposta, especialmente en horas nocturnas ou en zonas de difícil acceso. Segundo fontes próximas ao Executivo autonómico, a intención é que estas ferramentas actúen como complemento dos dispositivos humanos, non como substituto.
En persoal, o Pladiga reforza a plantilla con 42 brigadas adicionais durante os períodos de alto risco. Ademais, anunciouse a ampliación do período de traballo do persoal fixo discontinuo para incrementar a cobertura na primavera e no outono, etapas que gañaron protagonismo polos cambios nos patróns de incendios. Non é a primeira vez que a Xunta recorre á figura do persoal fixo discontinuo para garantir músculo operativo nos meses críticos, pero o calendario e a contía exacta desa ampliación aínda non se fixeron públicos á espera de confirmación oficial.
Outra das novidades formais é o reforzo da Unidade de Directores de Extinción, a UDEX, que pasa de 6 a 15 expertos. Ese salto triplica a capacidade de planificación e coordinación de grandes sinistros, unha resposta lóxica tras episodios recentes que puxeron en tensión a coordinación entre administracións, efectivos e medios aéreos. Os directores de extinción son pezas clave na toma de decisións sobre prioridade de recursos, evacuacións e despregue de aeronaves, polo que a medida foi recibida con expectación entre bombeiros e técnicos forestais.
Prevención, vixilancia e a polémica do territorio
A Xunta defende que o plan non só busca apagar lumes con máis rapidez, senón adaptar a estratexia aos “novos tipos de incendio de enorme intensidade nos últimos veráns”, en palabras do presidente Alfonso Rueda.
«adaptarse aos novos tipos de incendio de enorme intensidade nos últimos veráns»
Esa formulación encerra unha realidade que en Galicia se vive con particular crudeza: a combinación de secas prolongadas, masas forestais densas e unha paisaxe cada vez máis fragmentada polo abandono rural facilita que os incendios adquiran dimensións excepcionais.
No debate público, a prevención cultural e a xestión do monte volven a ser tema recorrente. Hai que lembrar que en Galicia a presenza de especies como o eucalipto, os cambios no uso do solo e a despoboación rural alimentan un conflito de fondo que non se resolve unicamente con máis brigadas ou cámaras. Desde concellos e comunidades de montes advirten que as medidas operativas deben vir acompañadas de políticas de ordenación, limpeza de franxas auxiliares e apoio á gandería extensiva, ferramenta tradicional de prevención polo pastoreo.
En vilas como O Barco de Valdeorras a memoria recente de incendios mantén ás comunidades en alerta; así o reflicte a imaxe do fotoxornalista Xesús Fariñas, que mostra veciños observando as tarefas de extinción. Ese testemuño local sostén a idea de que calquera plan eficaz precisa do concurso da poboación: vixilancia veciñal, denuncias temprás e patrullas coordinadas con
