A Zarzuela viaxa ao futuro da man da intelixencia artificial

A actualidade informativa vese marcada por zarzuela viaxa ao futuro da man da intelixencia, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.

As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do inmediatamente visible.

Unha nova edición do Teatro Musical de Cámara

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detida.

A zarzuela viaxa ao futuro da man da Intelixencia Artificial e vestida de culebrón nunha nova edición do formato Teatro Musical de Cámara, coprodución da Fundación Juan March, o Teatro de la Zarzuela, o Teatro Mayor de Bogotá e o Teatro Metropolitano de Medellín.

A partir do próximo mércores 24 de setembro, catro funcións de entrada gratuíta recuperarán na Juan March dúas obras de Francisco Asenjo Barbieri: ‘El vizconde’, zarzuela cómica, e o entremés lírico-cómico ‘Gato por liebre’.

Así mesmo, levaranse a cabo tres funcións para o público escolar.

O legado de Barbieri e a proposta escénica

A produción conta coa dirección de escena de Alfonso Romero e a dirección musical de Miquel Ortega, nun reparto integrado por Irene Palazón (soprano), Blanca Valido (contralto), Juan Antonio Sanabria (tenor) e César San Martín (barítono).

Estas dúas obras forman parte da contribución de Francisco Asenjo Barbieri ao chamado género chico: pezas divertidas nun acto, que non adoitan superar a hora de duración e que proliferaron a mediados do século XIX.

Músico, musicólogo e literato, Barbieri capitaneou unha xeración de compositores dedicada a unha proposta de ópera cómica nacional.

«Estaban ansiosos por dar resposta a un anhelo de ópera cantada en lingua vernácula que puidese mirarse, cara a cara, co exitoso modelo italiano que arrasaba entón baixo marcas como a de Gaetano Donizetti», escribe o musicólogo Enrique Mejías no programa de man que acompaña a produción.

Esta nova edición do formato Teatro Musical de Cámara recupera en tempos modernos estes dous exemplos do frenesí sen precedentes que se viviu en España en torno aos xéneros teatrais menores.

A proposta escénica de Alfonso Romero combina ambos libretos, de modo que ‘El vizconde’ é a telenovela á que os protagonistas de ‘Gato por liebre’ están enganxados.

«El vizconde convértese nunha telenovela de época, cuxos personaxes son interpretados polos mesmos que habitan o mundo de Gato por liebre, como se cada un deles se identificase, en secreto, cun personaxe do culebrón», escribe Romero.

«Aínda que separados por época e formato, o género chico do Madrid do final do século XIX e a telenovela dos séculos XX e XXI teñen puntos en común: ambos foron espello das súas sociedades, canais de emoción e entretemento popular, así como formas artísticas frecuentemente subestimadas, pero íntimamente enraizadas na cultura colectiva».

Servíndose dos códigos da telenovela dos anos 70 e cunha recreación levada a cabo grazas a ferramentas de Intelixencia Artificial, esta produción traslada a dramaturxia de Barbieri a un barrio acomodado do Madrid dos anos 70.

As dúas obras comparten un elemento escénico, moi común nas obras cómicas: o travestismo teatral, onde os personaxes están encarnados por voces do sexo opoñente.