A película Sinners, coñecida en España como ‘Os pecadores’, sumou dezaseis nominacións aos premios Óscar na edición de 2026, converténdose no filme con maior número de candidaturas na historia da Academia. A produción, un relato de vampiros ambientado nos anos trinta no racista sur dos Estados Unidos e cunha potente banda sonora de blues e country, acapara as principais categorías: mellor película, dirección, guión e varias candidaturas interpretativas e técnicas. O director ao fronte do proxecto é Ryan Coogler, e o recoñecemento chega despois dunha tempada de premios que xerou debate pola súa mestura de xéneros e pola súa carga temática. A acumulación de candidaturas explica por que a industria e a crítica analizan agora se o respaldo numérico se traducirá en vitorias na gala de Los Ángeles.
A lista de nominacións que acumula ‘Os pecadores’ inclúe, ademais de mellor película e dirección, apartados tan variados como guión, mellor actor e actriz de reparto, fotografía, dirección artística, música orixinal, canción, son, montaxe, vestuario, maquillaxe e peluquería, efectos visuais e a categoría recentemente incorporada de casting. Esa amplitude reflicte tanto a ambición formal do filme como a estratexia de posicionamento en múltiples frontes que practican as campañas dos estudos. A presenza en categorías técnicas e creativas multiplica as súas posibilidades de premio, pero tamén dilúe o foco sobre unha candidatura clara como favorita absoluta.
Historicamente, moitas das cintas máis nominadas foron superproducións con gran impacto comercial: Titanic acadou catorce candidaturas e levou once estatuíllas, mentres que títulos como All About Eve ou La La Land tamén alcanzaron a quincena de mencións en distintas edicións. Outras películas recentes con numerosas nominacións, aínda que non idénticas, alternaron triunfos artísticos e técnicos. Nese contexto, o récord de ‘Os pecadores’ resulta chamativo porque non responde ao patrón clásico de superprodución: é unha peza de xénero, íntimamente ligada á música e á memoria racial norteamericana.
O feito de que se trate dunha película do imaxinario fantástico —un relato de vampiros— provoca escepticismo entre analistas acostumados a ver como a Academia adoita premiar dramas e biopics por riba do cinema de terror ou fantástico. Aínda que houbo excepcións, son poucas as obras do xénero que convenceron para arrasar nas categorías maiores. Por iso moitos expertos colocan a ‘Os pecadores’ máis como candidata probable a premios técnicos e de interpretación que como unha clara gañadora de mellor película.
A dimensión política e social das nominacións vólvese presidir polo debate sobre representación. Non é alleo a iso o recordo de 2017 cando Barry Jenkins sorprendeu con ‘Moonlight’ nunha cerimonia marcada polo erro na lectura do gañador, ou a reacción á escasa presenza afroamericana en edicións previas que motivou longas reflexións en Hollywood. Para algúns observadores, a abundancia de candidaturas a ‘Os pecadores’ tamén funciona como resposta institucional a esa demanda de visibilidade; para outros, é o recoñecemento dunha obra que, máis alá da súa temática, logrou ensamblar deseño, música e actuacións de xeito notable.
Fontes do sector consultadas por este xornal sinalan que a campaña da película soubo explotar tanto o compoñente estético como a mensaxe social, cunha estratexia que implicou á industria e a votantes de distintas ramas profesionais. Non obstante, a propia natureza dos Óscar, onde compiten variables artísticas, económicas e mesmo políticas, impide previsións rotundas. Existe a posibilidade real de que a cinta saia con premios en categorías concretas mentres que as estatuíllas máis codiciadas se as repartan ot
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.