Traballadores de La Molinera: «Catro anos de estafa»
Os seis enxeñeiros que aínda traballan no centro de innovación La Molinera de Ourense van cesar a súa actividade o próximo 5 de abril, cando finalicen os seus contratos. Denuncian que a xestión dos últimos catro anos converteu o proxecto nunha «estafa» debido á falta de dirección e á transferencia dos seus desenvolvementos ao servizo municipal de informática. Desde principios de ano, estase a realizar a transferencia de proxectos aos Servizos Informáticos do Concello, un movemento que, segundo o propio persoal, podería deixar o edificio baleiro e paralizar iniciativas tecnolóxicas necesarias para a cidade. Para os traballadores, o abandono material do inmoble e a necesidade de acceder chamando a un teléfono son a imaxe máis visible dun fracaso institucional. A situación enmárcase na polémica xestión ligada á etapa do alcalde Gonzalo Pérez Jácome, á que os empregados atribuíron promesas incumpridas e unha comunicación errática.
Durante as últimas semanas, as oficinas de La Molinera mostran un uso moi limitado: salas apagadas, atrios concibidos para o encontro sen actividade e un cartel que indica que quen queira entrar debe solicitalo por teléfono para que lle abran pola porta lateral. Só unha pequena sala mantén algo de movemento, onde os poucos técnicos rematan a transferencia de programas e documentación. O equipo participou en proxectos municipais, entre eles o desenvolvemento dunha aplicación do Concello que, segundo relatan, serviu para limar problemas e aportar solucións prácticas. A sensación xeral entre os traballadores é que ese éxito inicial non se traduciu nun apoio institucional suficiente para consolidar a iniciativa.
Os informáticos subrayan que o centro naceu coa vocación de traballar en intelixencia artificial, pero que a realidade foi distinta: na contratación inicial lograron superar as probas de acceso 13 persoas, e o proxecto quedou debilitado cando o director, David Olivieri, dimitiu pouco despois do arranque. Sen unha dirección clara, explican, tiveron que improvisar e asumir responsabilidades que non sempre correspondían á planificación orixinal. “Fomos quen puñamos en marcha moitas ferramentas”, din, “pero nunca chegou unha folla de ruta estable que marcara prioridades”. Á súa xuíza, esa falta de liderado foi determinante para o declive do centro.
A transferencia de funcións aos Servizos Informáticos do Concello plantea dúbidas técnicas e de persoal. Os enxeñeiros afirman que os perfís deste departamento municipal están máis orientados a telecomunicacións e mantemento que ao desenvolvemento de software avanzado, o que pode supor atrasos na implantación e mantemento das aplicacións transferidas. Ademais, señalan que a perda de coñecemento acumulado polo equipo de A Molinera é un risco serio para a continuidade de proxectos que dependen de desenvolvementos especializados. Os traballadores piden garantías sobre como se xestionará ese relevo e quen asumirá a responsabilidade técnica.
O calendario da transición prevé que os seis técnicos colaboren nas próximas semanas na documentación e na entrega de códigos, aínda que algúns teñen días de vacacións pendentes e aseguran que se irán antes de que remate marzo. Segundo fontes consultadas por este diario, o Concello prevé que o proceso termine o 5 de abril, cando finalicen os contratos temporais que manteñen a este núcleo reducido de persoal. Para os empregados, a saída non só supón a perda dun emprego, senón tamén a sensación de que o proxecto do centro de innovación foi mal xestionado desde o seu inicio.
A degradación do edificio e a escasa actividade tamén se interpretan como un síntoma dun problema maior: La Molinera podería engadirse á lista de espazos municipais pechados ou infrautilizados que acumula o Concello. Quen traballou alí lembra as promesas feitas ao inicio do mandato, con anuncios de investigacións e «mil científicos», que finalmente non se materializaron de forma sostible. A crítica diríxese tanto á planificación como á falta de compromiso para dotar de continuidade aos proxectos tecnolóxicos que si chegaron a iniciarse.
Fonte do equipo insiste en que, a pesar das dificultades, aportaron resultados tangibles e que agora se senten obrigados a transferir todo para que outros poidan seguir o seu traballo. «Pedíronnos que deixásemos ordenadas as ferramentas e o código; non sabemos se se manterán nin quen xestionará as actualizacións», afirma un dos informáticos. Entre as preocupacións tamén está a falta de previsión sobre o mantemento das aplicacións e a posibilidade de que o Concello non dispoña de recursos adecuados para continuar desenvolvementos específicos.
O futuro da Molinera, un edificio situado no tecido municipal de Ourense, está agora en suspenso: o inmoble mostra sinais de abandono, o equipo que impulsou as súas iniciativas despréndese e os proxectos pasan a mans dun servizo con perfís distintos. A medida que se achega a data do 5 de abril, os traballadores e parte da sociedade ourensá esperan respostas claras sobre o destino do centro e a continuidade das ferramentas dixitais nas que o Concello investiu tempo e recursos.
Pode interesarche:
