Máis de mil docentes da escola católica esixen en Santiago igualdade coa rede pública

Reunir a máis de mil profesionais do ensino baixo o mesmo tellado non é casualidade. O Palacio de Congresos de Santiago de Compostela acolleu recentemente unha masiva xornada de reivindicación laboral que deixou patente o profundo malestar dun sector fundamental para o sistema educativo galego. A cita, bautizada co lema «Somos Moitos», serviu para que educadores de toda a comunidade fixesen visible o seu traballo e esixisen melloras urxentes nas súas condicións, reclamando unha equiparación real cos docentes da rede pública.

Un berro colectivo no corazón de Compostela

San Lázaro vibrou coas voces de centos de mestres. Non é habitual ver o principal recinto congresual da capital galega abarrotado por este motivo, o que confirma que a indignación alcanzou un nivel difícil de ignorar. A ninguén se lle escapa que a escola concertada, historicamente ligada á rede católica na nosa comunidade, sostén unha parte enorme do peso educativo de Galicia. Non obstante, os seus traballadores arrastran desde hai anos un desfase normativo e retributivo que xa resulta insostible. Tempo de máis esperando un recoñecemento que non chega.

Cómpre recordar que a fenda de dereitos entre o público e o concertado non é un debate novo nos pasillos da Consellería de Cultura. Pero este encontro marcou un auténtico punto de inflexión. Abonda con mirar a participación para calibrar a magnitude do descontento: máis de mil educadores de diferentes puntos da xeografía galega viaxaron ata Santiago para erguer a voz. Alí estaban, desde profesionais da etapa de infantil ata docentes de secundaria de comarcas tan dispares como O Morrazo, Ferrolterra ou as ribeiras do Miño. Todos unidos baixo unha mesma bandeira. A cifra fala por si soa. Non é un colectivo menor o que se queixa, senón unha auténtica lexión de traballadores que sostén aulas en todos os recunchos.

O peso invisible da educación concertada

Que sería do noso sistema formativo sen esta vasta rede de centros? A pregunta flotaba no ambiente do auditorio compostelán. Quen ten fillos escolarizados en colexios concertados sabe perfectamente o nivel de compromiso, vocación e dedicación destes profesionais. Aínda así, o colectivo denuncia un trato que considera discriminatorio e que afecta directamente á súa estabilidade emocional e económica. A precariedade en certos aspectos da carreira docente e a falta de equiparación cos mestres da rede pública configuran un escenario de desigualdade difícil de xustificar. Falamos de profesionais coa mesma titulación universitaria, formados nas mesmas aulas, pero con realidades laborais diametralmente opostas unha vez cruzan as portas dos colexios.

Dificilmente se pode seguir esixindo excelencia educativa se non se coida debidamente a quen a imparten. Fontes do sector sinalaron durante a xornada que o obxectivo primordial da mobilización era romper o silencio mediático e administrativo que envolveu historicamente a estes traballadores. Decidiron visibilizar a súa realidade, deixar de ser un exército de sombras que traballa a contracorriente movido unicamente pola paixón, pero cos dereitos recortados. Este evento non buscaba unicamente a protesta formal, senón tamén a cohesión interna dunha base moi fragmentada xeograficamente.

Reivindicación de dereitos e futuro do sector

Esixindo equidade pola vía dos feitos, estes educadores plantexaron un debate que transcende a simple queixa sindical para instalarse no centro da política educativa. O certo é que a equiparación laboral non se limita a ver incrementados os importes nas nóminas a final de mes. Trátase, pura e simplemente, de recoñecer o incalculable valor social dunha rede que dá servizo a milleiros de familias galegas en cada arranque de curso. Poucas veces se lograra unha fotografía.