Unha actuación portentosa de Juan Musso permitiu que o Atlético de Madrid resistise un arreón final do Tottenham e certificase o seu pase aos cuartos da Liga dos Campións a pesar de perder por 3-2 na volta. O resultado devolve ao equipo rojiblanco entre os oito mellores de Europa dous anos despois, onde xa agarda un Barcelona que chega con moral alta tras un contundente 7-2 na ida.
Un Tottenham intenso, pero cunha bancada máis fría do esperado
O Tottenham Hotspur Stadium presentou unha asistencia de 49.568 espectadores, con algo máis de 2.800 seguidores do Atlético na curva visitante. Con todo, a imaxe da noite foi paradóxica: moito en xogo sobre o céspede e moitos asentos baleiros nas tribunas. Sobre o terreo, o partido arrincou movido e case cambiou no minuto 6 cando un remate de Ademola Lookman —asistido por Giuliano Simeone— rematou na rede antes de que o VAR rectificase por fóra de xogo.
Igor Tudor, adestrador local, buscou o empuxe desde a beira esquerda e atopou en Mathys Tel unha ameaza constante que incomodou á zaga visitante durante boa parte do encontro. Foi precisamente Tel quen asistiu a Kolo Muani para o 1-0 no minuto 30, un tanto que acendeu o público e reavivou a eliminatoria. Aínda así, por parte do Atlético a virtude chegou en momentos puntuais: contragolpes ben traballados e a seguridade que daba un porteiro que tivo que cubrir a baixa do habitual titular.
A substitución de última hora na portaría rojiblanca —Musso entrou no lugar dun gardameta que non viaxou a Londres por problemas físicos— resultou decisiva. O arxentino erixiuse en heroe con varias intervencións de mérito: unha saída prodixiosa ante Mathys Tel antes do descanso, e paradas clave na segunda metade —incluídos dous despexes a remates moi perigosos de Pedro Porro e un cabezazo de Micky van de Ven— que evitaron a hecatombe. A súa actuación deu ao Atlético o tempo necesario para golpear nos momentos precisos.
Alternancia de golpes e unha remontada a medias
Se o primeiro tempo rematou co Tottenham crendo na remontada, a reanudación ofreceu unha dobre lectura. No minuto 47, Julián Álvarez —a “Araña” do ataque rojiblanco— culminou unha contra que momentaneamente deixou a eliminatoria sentenciada a favor do Atlético. A ledicia durou pouco: Xavi Simons, cun disparo espectacular, recortou distancias no 52 e devolveu a tensión ao choque.
O partido seguiu vivo ata que, no minuto 75, un saque de esquina servido por Álvarez topou con David Hancko no primeiro pau para o 2-2, un tanto que deixou ao Tottenham tocado e ao Atlético pensando en administrar as forzas ata o final. Non obstante, a historia gardaba unha última rémora: no desconto, un penalti cometido por José María Giménez permitiu a Xavi Simons transformar o seu segundo gol e colocar o definitivo 3-2. A pesar dese mazazo final, a diferenza acumulada do choque de ida —un contundente 5-2 favorable ao Atlético— resultou insalvable para os londinenses.
Antecedentes e significado europeo
Cabe lembrar que non é a primeira vez na era recente que o Atlético se apoia na fortaleza do grupo para sacar adiante unha eliminatoria complicada. A chegada a cuartos volve poñer de manifesto o carácter competitivo que identifica ao equipo, aínda que tamén deixa sinais de mellora: a banda esquerda volveu sufrir fronte a un rival coa velocidade polos costados, e a dependencia dos reflexos individuais na portaría suxire que hai decisións pendentes na planificación d
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.