Unha colección de exemplares ata agora pouco coñecida permitiu confirmar que o semanario El Obrero se publicou en Ribadavia desde o 1 de abril de 1891 e que a súa tirada e sede quedaran rexistradas na vila. A localización destes números, custodiados no Museo Etnolóxico de Ribadavia, aclara dúbidas sobre a existencia e duración do periódico e responde a un traballo de recuperación documental impulsado por investigadores locais. O achado dá resposta a interrogantes sobre quen o dirixiu, onde se imprimía e por que foi relevante para os intereses dos ribeiros do Avia e do Miño. A recuperación destes fondos abre agora a porta á súa dixitalización e estudo sistemático.
A aparición de copias físicas permitiu constatar que El Obrero se definía como un «semanario independente» orientado á defensa dos intereses locais de Ribadavia e do seu contorno fluvial. Documentos da época e referencias cruzadas na prensa contemporánea xa apuntaban á súa actividade, pero ata agora non había suficientes exemplares para fixar con precisión a súa traxectoria. Segundo as fontes consultadas, a publicación comezou un domingo de abril de 1891 e sospeítase que a súa edición se prolongou ata xuño de 1897, acumulando algo máis de 300 números. A tirada estímase en torno aos oitocentos exemplares, unha cifra notable para unha cabeceira comarcal de finais do século XIX.
O director e alma do proxecto xornalístico foi Máximo Tomé González, vigues de nacemento pero profundamente ligado á vida cultural de Ribadavia, coñecido pola súa implicación en varias cabeceiras locais. Tomé figurou tamén á fronte doutros títulos rexionais e a súa actividade como impresor e editor deixou pegada na prensa ourensá da época. O seu domicilio profesional e a redacción de El Obrero situábanse na rúa Yáñez número 28, no corazón da vila, dato que agora pode ser contrastado grazas aos exemplares conservados. A investigación recupera así a importancia dunha figura que ata hai pouco só aparecía mencionada de forma tangencial en traballos históricos.
O profesor Marcos Valcárcel, no seu estudo de referencia sobre a prensa ourensá publicado en 1987, sinalaba a existencia de cabeceiras como El Obrero pero víase limitado pola falta de fondos físicos. O seu traballo, que segue sendo a principal guía para os investigadores, incluía avisos e citas noutros diarios que deixaban constancia da actividade do semanario, pero carecía de exemplares para confirmar datas e contidos. A recente localización destas pezas embelece e completa a panorámica que Valcárcel propuxo, cumprindo en parte a advertencia que el mesmo lanzara sobre a necesidade de localizar novas cabeceiras para ampliar a historia da provincia.
Os exemplares localizados permanecen custodiados no Museo Etnolóxico de Ribadavia, aínda que aínda non foron incorporados á plataforma dixital Galiciana, o que limita por agora a súa accesibilidade ao público e aos investigadores. Desde a comunidade histórica reclámase un esforzo coordinado para dixitalizar e pór a disposición estas coleccións, unha actuación que facilitaría o acceso a fontes primarias e evitaría a dispersión da memoria documental. Tamén se solicita diálogo coa biblioteca do Mosteiro de Poio, onde se conservan fondos de prensa moi valiosos que seguen pechados ao acceso público por acordos pendentes.
Ademais de aclarar detalles técnicos sobre impresión e circulación, o descubrimento aporta claves sobre a orientación política e provincial do semanario, que defendía as reivindicacións dos ribeiros do Avia e do Miño fronte a intereses foráneos. As referencias cruzadas con outras publicacións da época, citadas en actas e recensiós, corroboran a presenza activa de El Obrero na esfera informativa rexional, participando nos debates
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.