Seis anos e medio de espera: As Burgas, símbolo do termalismo ourensán, segue sen horizonte

Ourense presume de ser capital termal, pero unha das súas instalacións máis emblemáticas acumula xa seis anos e medio de peche sen que o Concello sexa quen de anunciar cando volverá abrir as súas portas. A piscina das Burgas, situada en pleno centro da cidade, converteuse no exemplo máis visíbel da distancia entre o marketing termal e a realidade da xestión municipal.

O asunto volveu á primeira liña do debate político durante as recentes xuntas de área, o foro no que a oposición pode esixir explicacións ao equipo de goberno. A situación da instalación termal centrou as críticas do PP, que non dubidou en cualificar de «despropósito» que un recurso destas características continúe fóra de servizo tanto tempo e que o goberno local se limite a evitala pregunta clave: ¿cando?

Un debate envelenado polas ausencias

A sesión non comezou precisamente polo termalismo, senón por unha polémica de forma. Varios responsables clave do goberno municipal non acudiron ao control da oposición porque coincidiu coa inauguración das obras de mobilidade na vía Vasco Díaz Tanco. A portavoz popular, Ana Méndez, considerou a situación «inédita» e subliñou que en agosto xa non houbo comisións polo período vacacional. Na súa intervención lamentou que as xuntas de área existan precisamente para fiscalizar a acción de goberno e que, se os responsables non se presentan, resulta imposíbel exercer ese control.

Lonxe de quedar como un mero rifirrafe de corredor, o enfrontamento inicial acabou contaminando todo o resto da sesión. Cando a oposición non consegue cara a cara a quen toman as decisións, as cuestións sobre instalacións pechadas, axudas sociais ou seguridade quedan con frecuencia sen resposta substantiva.

Moito máis que unha piscina

O caso das Burgas trascende o meramente deportivo ou recreativo. A auga termal é un dos activos identificativos de Ourense e unha das súas principais apostas turísticas. Que unha piscina termal no centro da cidade leve máis de seis anos pechada plantea interrogantes incómodos: sobre a mantenza do patrimonio municipal, sobre a coherencia entre discurso e xestión, e sobre o custo de oportunidade dun recurso que podería estar a xerar actividade e a atraer visitantes.

O silencio do goberno sobre prazos concretos é, quizais, o dato máis revelador. Non é o mesmo estar a traballar nunha reapertura con calendario que manter unha instalación en suspensión indefinida. A ausencia de datas alimenta a sospeita de que o proxecto carece de folla de ruta, ou polo menos dunha bastante sólida como para comunicala publicamente.

As preguntas que seguen abertas

Mentres o termalismo segue sobre a mesa, o resto da orde do día deu para outros debates: PSOE e BNG dirixiron a súa atención cara ás axudas sociais, o programa Xantar na Casa, o corpo de Bombeiros e a seguridade cidadá. Uns asuntos que mostran a amplitude da axenda municipal, pero que non eclipsaron a frialdade do ambiente tralas ausencias do inicio.

A lección da sesión é dobre. Primeira: a fiscalización da oposición só funciona se o goberno se persoe, algo que onte non ocorreu. Segunda: hai compromisos, como a reapertura das Burgas, que non admiten máis dilación sen explicacións. Unha cidade que se vende como referente termal non pode permitirse que a súa instalación máis céntrica sexa tamén a súa maior pendencia. Ata que o Concello poña data sobre a mesa, cada xunta de área volverá comezar pola mesma pregunta.