Prisión sen fianza para un presunto distribuidor de droga detido en Ourense con medio quilo de cocaína e oito de haxix

Un xulgado de instrución de Ourense ordenou a entrada en prisión provisional, comunicada e sen fianza, dun veciño do barrio de O Couto detido pola Policía Nacional como presunto autor dun delito contra a saúde pública. No seu poder foron atopados uns 500 gramos de cocaína e oito quilos de haxix, gardados en armarios.

A decisión xudicial coñeceuse a última hora da mañá do pasado luns e responde, segundo o criterio exposto polo titular do Xulgado de Instrución número un de Ourense, ao risco de reiteración delictiva e á posibilidade de fuga do investigado. Non é un dato menor: a prisión provisional é unha medida excepcional, e a súa adopción indica a valoración que o maxistrado fixo tanto do material intervenido como da presunta actividade despregada.

Un método pensado para pasar desapercibido

O máis revelador do caso non está só na cantidade de substancia incautada, senón na forma de traballar do investigado. Non operaba desde o seu domicilio. Ao contrario, facía que os clientes se puxesen en contacto con el por teléfono e concertaba os encontros nun punto intermedio, afastado da súa casa, precisamente para non chamar a atención dos veciños.

Ese patrón de actuación, no que a chamada substitúe ao punto de venda fixo e o encontro se despraza a unha zona neutral, responde a unha lóxica de precaución fronte a dous riscos moi distintos. Por un lado, o dos propios residentes, que nun barrio como O Couto, denso e ben comunicado, detectan con facilidade movementos estraños nun portal. Por outro, o das Forzas e Corpos de Seguridade, que prestan especial atención aos inmobles desde os que se xestiona o tráfico de drogas. A estratexia non evitou, en calquera caso, a detención.

A intervención policial na Avenida de Portugal

A operación saldou coa detención do presunto distribuidor na Avenida de Portugal da capital ourensá, unha das vías con maior tránsito da cidade e porta de entrada desde o sur. As cantidades intervenidas —medio quilo de cocaína e oito de haxix— falan dun volume que desborda con creces o consumo propio ou a simple venda ao miúdo de pequena escala. A cifra fala por si soa.

A distribución da droga en armarios suxire ademais unha intención de almacenaxe e de xestión organizada do estupefaciente, non unha posesión ocasional. Quen almacena faino para vender de xeito continuada. Aí está, probablemente, unha das claves que a investigación policial puxo sobre a mesa xudicial: non se trata dun episodio illado, senón dunha actividade sostida no tempo, unha especie de negocio a tempo completo desenvolvido na sombra.

A calibración xudicial do risco

Convén recordar que a prisión provisional comunicada e sen fianza é a modalidade máis severa desta medida cautelar, reservada aos supostos nos que o xuíz considera insuficientes as alternativas menos gravosas para garantir o proceso. No auto pesaron dúas circunstancias expresadas polo propio tribunal: o risco de que o investigado volva delinquir e o de que poida subtraerse á acción da xustiza.

O delito contra a saúde pública é un dos máis frecuentes nos xulgados ourensáns, pero non todos os casos rematan con entrada en prisión. Que neste se teña adoptado esa medida desde o primeiro momento permite intuír a consideración que o instrutor fixo do risco de fuga e de reincidencia, valoracións que corresponde exclusivamente a el efectuar sobre a base do achegado na causa.