A petrolífera saudita Aramco anunciou que desviará gran parte da súa produción cara ao Mar Vermello, a través do oleoduto que comunica con Yanbu, e prevé acadar nos próximos días o 70% da súa capacidade exportadora habitual tras o peche do estreito de Ormuz, segundo informou a compañía o 10 de marzo de 2026. A medida responde á interrupción da vía marítima causada polos recentes bombardeos e ao aumento do risco para o tráfico polo Golfo Pérsico, que impediu o almacenamento e tránsito normais do cru. Con esta maniobra, Arabia Saudita busca esquivar o paso por Ormuz e manter fluxos de hidrocarburos cara aos mercados internacionais. A decisión reflicte a urxencia por evitar unha parálise maior nos envíos e mitigar o impacto inmediato nos prezos e nas reservas globais.
Aramco calcula que, pola nova vía cara a Yanbu e o Mar Vermello, poderá evacuar en torno a 5 millóns de barris ao día, unha cifra inferior aos aproximadamente sete millóns diarios que canalizaba antes de que estalase o conflito na rexión oriental do país. A compañía reorientou terminales e logística para aumentar o tránsito pola costa oeste, unha solución que reduce a exposición a Ormuz pero que non compensa por completo a capacidade perdida. Expertos en logística enerxética sinalan que ese cambio implica percorridos máis longos e custos adicionais, así como limitacións físicas das infraestruturas alternativas.
O presidente e conselleiro delegado da compañía, Amin H. Nasser, advertiu que se o peche do estreito se prolonga as consecuencias para o mercado petrolífero e a economía mundial serán cada vez máis graves. Nasser subliñou que a rápida contención do paso marítimo é clave para evitar un deterioro sostido dos inventarios e para estabilizar os prezos, e reclamou unha actuación internacional que restableza a seguridade na principal arteria do comercio enerxético. O seu diagnóstico é compartido por outras compañías e autoridades que ven o peche de Ormuz como un risco sistémico para o subministro global.
A tensión xeopolítica tivo efectos inmediatos nos prezos: o barril chegou a rozar os 100 dólares por barril nos días posteriores aos ataques, tras tocar máximos próximos aos 120 en picos puntuais do conflito. Ademais da suba do cru, os analistas subliñan o encarecemento do seguro e do frete marítimo e a maior volatilidade en mercados secundarios como o do gas licuado. O aumento de custos afecta non só ás refinarías e distribuidoras, senón tamén a sectores dependentes da enerxía como a aviación, a agricultura e a automoción, cuxo encarecemento pode trasladarse aos consumidores.
A interrupción do tráfico por Ormuz e os ataques a infraestruturas enerxéticas tiveron un alcance rexional. Entre as instalacións danadas figuran a refinaría e depósitos de Baréin operados por Bapco Energies, unha planta de Aramco en Arabia Saudita e a principal terminal de exportación de gas natural licuado de Qatar, que chegou a pechar tras un ataque con drons. Ademais, as autoridades iranianas reivindicaron un golpe contra unha refinaría e depósitos de combustible en Haifa, en Israel, no marco dunha escalada que implicou a varios países e multiplicou a inseguridade nas rutas marítimas do Golfo e o Levante.
O peche de Ormuz obrigou a refinarías dos Emiratos Árabes Unidos e Kuwait a reducir a súa actividade por dificultades para recibir ou colocar produto; esa contracción, sumada a inventarios mundiais situados en mínimos de cinco anos, preocupa a operadores e reguladores. Os niveis de almacenamento están axustados e calquera nova interrupción nos subministracións podería acelerar a retirada de existencias, co consiguiente efecto alcista sobre os mercados. Por iso Aramco e outros actores piden medidas rápidas para de
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.