Vigo celebrou onte unha das súas festas gastronómicas máis sinaladas. A Romería do Pan de Millo regresou ao parque forestal de Cotogrande cunha cifra de vértigo: arredor de 1.800 quilos de pan de millo postos á venda pola organización, acompañados de empanadas, polbo e churrasco. Centos de persoas, veciñas e chegadas de distintos puntos da área metropolitana, pasaron pola xornada.
Unha tregua que chegou a tempo
Días de choiva previos sementaron dúbidas razoables. Non era para menos. Pero o tempo rematou dando unha tregua que permitiu desenvolver a celebración ao aire libre tal e como estaba prevista, con actividades e gastronomía repartidas polo contorno forestal. A afluencia, segundo a organización, foi en aumento a medida que avanzaba a mañá.
Quen coñece a zona saberá que o parque de Cotogrande é un escenario que convida á festa popular: sombra, espazo e un acceso cómodo para o público que sobe desde distintos barrios da cidade. Onte, ademais, o bo tempo xogou a favor dun público que non se quixo perder o ritual do pan de millo.
Valoración positiva na organización
O presidente do Centro Cultural de Cabral valorou a xornada cunha comparación entre o que deixaron os días previos e o que ofreceu o domingo: vista a evolución do tempo, a valoración do evento era positiva durante a propia mañá, coa expectativa de que a chegada de visitantes continuase crecendo ata o peche.
O dato da produción non é menor. Falar de case dúas toneladas de pan de millo para unha soa xornada dá idea do peso que esta romería ten no calendario festivo da cidade. Non parece casualidade que a organización calcule a fornelada ao detalle ano tras ano: fornéase para repartir, e repártese ata esgotar.
Tradición e contorno urbano
A Romería do Pan de Millo é unha desas citas onde a gastronomía funciona como escusa e como símbolo á vez. O pan de millo, con esa codia torrada e esa miga densa que resiste calquera acompañamento, protagoniza o evento, aínda que a oferta non se limita a el. Empanada, polbo e churrasco completan unha carta que pouco ten que envexar a calquera verbena galega de tempada.
O verán vigués vén sendo protagonista por si mesmo nas últimas semanas, con marcadores térmicos que rozaron o inhabitual en xullo en praias como Samil, e agosto pechaba con días de precipitacións que complicaron varios actos festivos. Que unha romería consiga celebrarse completa, ao aire libre e cunha resposta masiva de público, non é un detalle menor.
O que queda
Festas como esta sosteñen algo que trascende a xornada: o vínculo entre unha parroquia, o seu asociacionismo cultural e unha cidade que acode cada ano a comprobar que as tradicións están vivas. A pregunta agora é se o crecemento sostido da afluencia rematará esixindo á organización unha fornelada aínda maior. Os 1.800 quilos de onte, esgotados entre centos de asistentes, apuntan nesa dirección. A ninguén se lle escapa que manter o equilibrio entre autenticidade e masificación será o próximo reto de Cabral.
