sábado, 19 de septiembre de 2026 | Galicia, España
ÚLTIMA HORA Feijóo carga contra el realojo de migrantes en Ceuta y Melilla: la lectura gallega de su discurso
Galego Castelán

Costa sur: cando as vila costeiras xa custan máis que a cidade

Costa sur: cando as vila costeiras xa custan máis que a cidade

Durante décadas, a ecuación foi sinxela para quen buscaba casa na comarca de Vigo: alugar na cidade saía máis caro que facelo nos concellos de arredor, e quen quería rebaixar a súa factura mensual íase á periferia. Esa lóxica, segundo os últimos indicadores públicos, vén de romper no Val Miñor.

Os datos do segundo trimestre invirten o mapa

O informe máis recente do Observatorio da Vivenda de Galicia, que o Instituto Galego da Vivenda e Solo elabora a partir das fianzas depositadas nos contratos de arrendamento, sitúa a renda media do segundo trimestre en 758 euros mensuais en Baiona e en 757 en Nigrán. Vigo, a grande urbe da zona, queda por detrás con 731 euros. Son 27 e 26 euros de diferenza respectivamente, marxes que en aparencia poden parecer simbólicos, mais que teñen un valor moito maior do que suxire a aritmética: reflicten un cambio de tendencia, non un dato illado.

De feito, ata a primavera a orde era a inversa. A cidade olívica encabezaba a táboa da comarca e Nigrán, aínda que xa apertaba, non chegaba a alcanzala. O novo peche trimestral dá a volta a esa fotografía e confirma unha dinámica que os expertos viñan apuntando: a presión sobre o mercado do alquiler desprazouse cara ao litoral.

Que hai detrás do encarecemento no Val Miñor?

Que dous concellos pequenos e de vocación costeira superen a unha capital de provincia no prezo medio do alquiler non é un fenómeno casual. Baiona e Nigrán combinan residencia habitual cunha forte demanda estacional e coa atracción de quen traballa en Vigo mais busca vivir xunto ao mar. Esa mestura tende a tensar a oferta dispoñible e a empurrar os prezos ao alza, especialmente nas zonas máis próximas á costa.

Caberá lembrar que a metodoloxía do observatorio parte das fianzas oficialmente depositadas, é dicir, de contratos reais e rexistrados, e non dos prezos de oferta que aparecen nos portais inmobiliarios. Eso dálle unha fiabilidade particular: mide o que a xente efectivamente paga, non o que se pide.

Un sinal de alarma para a planificación da vivenda

O «sorpasso» ten implicacións que van máis aló do titular. Se os concellos do contorno de Vigo son xa máis caros que a propia cidade, o clásico argumento de que a periferia é a válvula de escape accesible perde forza. Para as familias con rendas medias, o mapa de opcións estreuse por partida dobre: nin o centro nin o contorno inmediato ofrecen prezos contidos.

Para os Concellos do Val Miñor, a tendencia planta ademais un reto de xestión: garantir un parque de alquiler suficiente para a poboación residente cando o mercado gravita cara a usos turísticos e de segunda residencia. E para a administración autonómica, estes datos trimestrais deberían servir de termómetro para calibrar onde concentrar os esforzos de vivenda protexida.

Conclusión

En resumo, os números do IGVS debuxan un mercado cambiado: a costa valmiñorense colocouse, con diferenza mínima mais tendencia clara, por diante de Vigo no custo do alquiler. Queda por ver se o fenómeno se consolida nos próximos trimestres ou se responde a un momento puntual de demanda, mais a lección de fondo xa é evidente: a crise da vivenda non é só un problema urbano, e as localidades costeiras galegas están a deixar de ser a alternativa barata que foron durante xeracións.

M

Miguel Ángel Vázquez

Redactor especializado en economía y empresas. Cubre la actualidad económica de Galicia y España para Galicia Universal.

Deja tu comentario

Tu email no será publicado. Los comentarios se revisan antes de aparecer.

🇪🇸 Castellano