Catro mulleres da diáspora recibirán as Medallas de Ouro de Galicia 2026

A Xunta de Galicia decidiu mirar cara fóra. Cara eses 563.000 galegos que viven repartidos polo mundo. E faino cun xesto cargado de simbolismo: as Medallas de Ouro de Galicia deste ano recoñecerán a catro mulleres da colectividade no exterior. Unha empresaria hoteleira arxentina, unha fiscal suíza, unha periodista venezolana e unha odontóloga brasileira. Todas elas, segundo o Executivo autonomico, representan «exemplos do compromiso» dunha diáspora que engrandece tanto as terras que as acollen como a terra dos seus antepasados.

O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, foi o encargado de anunciar os nomes este luns. A cerimonia de entrega está prevista para o próximo 24 de xullo, véspera do Día de Galicia. Será, sen dúbida, un acto distinto aos doutros anos. Porque desta vez o foco non está en personalidades do ámbito político, cultural ou económico galego, senón en quen levan o nome de Galicia polo mundo. Un cambio de mirada que non é menor.

Catro perfís, un mesmo vínculo

A primeira das galardoadas é unha empresaria hoteleira arxentina. A súa traxectoria no sector turístico valeulle o recoñecemento da Xunta, que ve nela un exemplo de como a iniciativa galega pode prosperar alén dos mares. Non é casualidade que se elixise a unha muller de negocios: a diáspora galega sempre tivo un forte compoñente emprendedor.

A segunda é unha fiscal suíza. O seu labor no ámbito xudicial helvético situouna como unha figura de referencia. A comunidade galega en Suíza é unha das máis numerosas e activas de Europa. Aí está a chave: o recoñecemento ao seu traballo non só é persoal, senón que pon en valor o peso da colectividade nun país onde a integración é un valor fundamental.

A terceira galardoada é unha periodista venezolana. O seu nome resoa con forza no panorama informativo latinoamericano. Nun contexto de crise e polarización, o seu labor profesional foi un faro para moitos. A Xunta quixo destacar o seu «compromiso» coa verdade e a liberdade de expresión. Difícil atopar un perfil máis simbólico nestes tempos.

A cuarta é unha odontóloga brasileira. Brasil, como se sabe, alberga a maior comunidade galega do mundo. Millóns de descendentes manteñen vivos os lazos coa terra dos seus avós. Esta profesional da saúde representa eses galegos que, desde as súas respectivas profesións, contribúen ao desenvolvemento dos seus países de acollida sen esquecer as súas raíces.

Unha diáspora de 563.000 persoas

Convén lembrar o dato: 563.000 galegos viven fóra de Galicia. Unha cifra que a Xunta non se cansa de repetir, pero que convén ter presente. Non é unha estatística fría. Son persoas con nomes, apelidos e historias. Xente que se foi por necesidade ou por oportunidade, pero que nunca deixou de sentirse galega.

O propio presidente Rueda sinalouno en máis dunha ocasión: a diáspora é «unha oportunidade para o reto demográfico». Unha frase que resume a estratexia do Governo galego. Non se trata só de manter o vínculo emocional, senón de convertilo nun activo. Nun momento en que Galicia perde poboación a un ritmo alarmante, os galegos do exterior son vistos como un posíbel recurso para reverter a tendencia. A cifra fala por si soa.

Non é a primeira vez que a Xunta utiliza as Medallas de Ouro para lanzar unha mensaxe política. O ano pasado, as Medallas Castelao incluíron unha lembranza a Venezuela e un rexeitamento explícito «á discriminación entre territorios». Un xesto que non pasou desapercibido. Este ano, a mensaxe é máis sutil, pero igual de potente: a comunidade galega no exterior non é unha simple nostalxia, é unha realidade viva e activa.