O AVE galego detense: o último tramo, adiado sen data

O Goberno central aprazou a execución do último tramo da liña de alta velocidade galega, unha decisión que afecta directamente ás conexións ferroviarias na comunidade. Segundo fontes institucionais, a razón principal é que a obra non suporía un aforro real nos tempos de viaxe, o que levou a deixar a actuación en suspenso de maneira indefinida. O anuncio xerou inquedanza nos municipios afectados e reabre o debate sobre as prioridades na vertebración do territorio galego.

Un tramo esencial que queda no aire

Quen viaxase nos últimos anos desde Ourense cara á Meseta sabe ben o que significa esperar polo AVE. O último segmento pendente, que debía conectar puntos clave no interior de Galicia, representaba a esperanza de mellorar a velocidade e a fiabilidade do servizo. Porén, tras as últimas análises técnicas, o ministerio competente resolveu que o investimento non compensa: o esperado recorte de minutos nas viaxes non xustifica o desembolso nin as molestias das obras.

O atraso non é menor. Segundo fontes da administración central, a decisión responde a unha revisión de prioridades na rede ferroviaria nacional, onde se pretende centrar recursos naqueles tramos con maior impacto positivo para os viaxeiros. No caso de Galicia, o trazado actual, aínda que mellorado nos últimos anos, segue mantendo estrangulamentos en puntos concretos. “Non se trata só de quilómetros, senón de onde se gaña tempo realmente”, resume un alto cargo do sector.

A noticia caeu como un xerro de auga fría en varias localidades da provincia de Ourense, onde o proxecto era visto como un revulsivo para a economía e a conectividade. Na comarca de Valdeorras, por exemplo, a sensación de illamento volve ser tema de conversa nos bares e nas estacións. Demasiado tempo esperando a chegada do tren rápido.

Argumentos técnicos e política de infraestruturas

Non é a primeira vez que un tramo do AVE galego queda en suspenso. Abonda con lembrar os atrasos acumulados durante a pasada década para entender o escepticismo de moitos veciños. Agora, o argumento oficial apóiase nos estudos internos de tempos de viaxe: os técnicos advirten que a diferenza sería escasa, apenas perceptible para o usuario final. Así, o custo da obra, que podería superar varias decenas de millóns de euros, resulta difícil de xustificar nos orzamentos do Estado.

Ninguén ignora que a política de grandes infraestruturas en España mudou de rumbo nos últimos anos. Tras a “febre” construtiva de comezos de século, a tendencia apunta á racionalización do gasto e a priorizar a modernización de liñas xa existentes. No caso galego, os responsables do ministerio insisten en que outras actuacións, como o mantemento da vía ou a mellora de estacións intermedias, poden ofrecer máis vantaxes a curto prazo.

Porén, fontes municipais consultadas lembran que a alta velocidade non é só unha cuestión de minutos, senón de oportunidades. Desde o sector empresarial local sublíñase que o desenvolvemento de novas conexións ferroviarias facilita a chegada de investimentos e frea a despoboación. “A fenda con outras rexións segue aí”, lamenta un responsable do sector, que pide solucións máis alá dos estudos técnicos.