O caso parecía inédito. Un restaurante de Culleredo protagonizaba esta semana os titulares tras denunciar que un grupo marchou sen abonar 7.000 euros dunha festa infantil con 80 convidados. Pero como detallou La Voz de Galicia, nin foi o primeiro nin foi o maior. Catro anos antes, en Viveiro, unha voda de 200 comensais deixou unha conta impagada de 8.260 euros. Cifra superior. Comensais tamén. E un desenlace que, nesta ocasión, chegou a bo porto.
A voda que ninguén quixo pagar
A ninguén se lle escapa a dimensión do asunto. Falamos dunha celebración nupcial completa: 200 convidados sentados á mesa, un banquete servido e unha factura que rondaba os 8.260 euros. Os responsables do establishment quedaron sen cobrar. Denunciaron. E alí comezou un longo camiño administrativo e xudicial que se prolongou durante catro anos.
O «simpa» masivo en eventos de restauración non é un fenómeno frecuente, precisamente porque os banquetes adoitan concertarse con contratos, sinais e pagos anticipados. Que dúascentas persoas se levanten da mesa sen que a conta quede saldada suxire algo máis que unha confusión de última hora: apunta a un desacordo profundo entre quen organizou o evento e quen o cociñou. Ese tipo de disputas, cando non se resolven na mesa, acaban nos tribunais.
Un acordo catro anos despois
O certo é que o caso de Viveiro terminou de xeito distinto a como comezou. Trala denuncia, as partes alcanzaron un acordo e abonáronse 2.000 euros. Nin a cifra íntegra da factura nin o silencio dun xulgado: unha resolución de conformidade, pactada, que puido por fin a un litixio que se alongara demasiado. Demasiado tempo para un conflito que, no fondo, era un impagamento de servizos de restauración.
Convén subliñar o que implica esa cifra final. Do montante reclamado inicialmente, o acordo cubriu menos dunha cuarta parte. O establishment, presumibelmente, asumiu unha parte da perda a cambio de pechar o asunto e evitar un procedemento aínda máis longo. É o cálculo que fan moitas pequenas empresas cando o litixio custa máis do que se discute: cobrar algo hoxe antes que quizais todo mañá.
O precedente de Culleredo
Precisamente o eco do caso de Culleredo é o que reavivou a lembranza do de Viveiro. Alí, unha festa de aniversario dunha nena con 80 convidados terminou con 7.000 euros sen pagar, segundo denunciou a propietaria do restaurante. O episodio xerou un intenso debate público sobre a seguridade dos pagos en grandes celebracións e sobre os recursos que ten un hostelero cando un cliente desaparece sen saldar a conta.
As comparacións son odiosas, pero neste caso son inevitables. O impagamento coruñés foi cuantitativamente menor en importe e en número de comensais, aínda que non en impacto mediático. O viveirense, en cambio, ocorreu sen cámaras de por medio e tardou catro anos en resolverse. A diferenza entre ambos non está só nos milleiros de euros: está no que cada caso di sobre como se pechan estes episodios. Un segue o seu curso; o outro acabou nun acordo amigábel.
O que queda tras o ruído
Máis aló do titular chamativo, estes dous episodios —o da comarca da Mariña e o da área coruñesa— deixan unha lección incómoda para o sector hostaleiro. As grandes celebracións moven cantidades importantes de diñeiro e, cando algo falla, a vía de recuperar o debido é lenta e custosa. Catro anos é moito esperar por 2.000 euros. A cifra fala por si só.
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña