Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, o campo cordobés está en xogo. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Negociacións da PAC e o seu impacto económico
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Acaba de comezar un ano que será decisivo nas negociacións da nova Política Agraria Común (PAC) que estará vixente entre 2028 e 2034, unha ferramenta que supón unha inxección económica para o campo cordobés que ronda anualmente entre os 250 e os 300 millóns de euros e que beneficia a preto de 40.000 perceptores repartidos por toda a provincia.
As primeiras noticias non son positivas para os labregos, xa que o marco financeiro que presentou a Comisión Europea (CE) o pasado verán para dito sexenio conlevaba unha baixada de arredor do 25 por cento, segundo aseguran as organizacións agrarias.
«O que se plantexa desde Bruxelas é a desaparición da PAC tal e como a coñecemos, xa que pon en perigo a soberanía alimentaria dos países europeos en favor de aumentar o gasto militar, o que me parece unha barbaridade porque na guerra son tan significativas as armas como que os soldados poidan comer», asegurou a ABC o presidente provincial de Asaja, Fernando Adell.
Esta organización profesional xunto con outras xa protagonizou unha multitudinaria mobilización na capital da UE o 18 de decembro. Neste sentido, o dirixente agrario subliñou que «opómonos frontalmente ás intencións da CE e xa preparamos novas protestas».
Preocupacións dos agricultores e situación hidrolóxica
Da súa banda, o secretario xeral de UPA en Córdoba, Francisco Moreno, dixo que «estamos nun ano crucial e haberá que seguir dando a batalla para que esta reforma, tal como está formulada, se bote atrás».
Resaltou que «enfrontámonos non só a unha perda de axudas, senón tamén á desaparición do segundo pilar da PAC, que é o que vela por cuestións tan significativas como son o desenvolvemento rural, o relevo xeracional, a modernización das explotacións ou a loita contra o cambio climático».
No que respecta á situación hidrolóxica, o escenario é mellor que o que había hai un ano, pero os produtores aseguran que está lonxe de poder falar de normalidade neste eido. Os datos da Confederación Hidrográfica do Guadalquivir (CHG) indican que os encoros cordobeses atopábanse o pasado 1 de xaneiro ao 48,5 por cento da súa capacidade.
Son case 17 puntos máis que ao inicio de 2025, un incremento consecuencia da maior pluviosidade rexistrada. «É verdade que o ano pasado choveu moito, sobre todo na primavera, pero o verán foi moi longo e rexistrou temperaturas especialmente altas que se estenderon ata, prácticamente, o mes de novembro, o que elevou o estrés hídrico de moitas explotacións como é o caso do oliveiral, que nesta campaña está a rexistrar rendimentos baixos e con niveis de produción que serán inferiores ás previsións que tiña a Xunta», segundo detallou Moreno.
Para Adell, é «necesario que se aproveite este período de maior pluviosidade para activar medidas hidrolóxicas, como son pequenas balsas nas explotacións, para poder almacenar auga que poida usarse cando volvan períodos de seca». Ao seu xuízo, «as plantacións agrícolas que máis posibilidades terán de sobrevivir no futuro son as de regadío».
O máximo responsábel de Asaja en Córdoba non esquece o problema da falta de relevo xeracional, que, cada ano, se fai máis acuciante. «As Admi
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.