Máis de cinco horas de reloxo parado. Ese foi o calvario vivido polos pasaxeiros da alta velocidade no pleno corazón da montaña ourensá o pasado 2 de xullo. A xa de por si accidentada historia do ferrocarril en Galicia volve estar no candeleiro. O bloqueo da liña entre A Gudiña e Sanabria acabou por agotar a paciencia dos usuarios e cruzou a fronteira da queixa local para converterse nun asunto de Estado.
Cincas horas de incertitude na fronteira
Falar da conexión ferroviaria que cruza a comarca de Viana e enlaza con terras de Sanabria é falar dun vértice vital para o país. O pasado 2 de xullo, a circulación por este trazado quedou completamente suspendida. Unha incidencia técnica deixou aos trenes de alta velocidade con destino e saída de Galicia literalmente paralizados. Os viaxeiros quedaron atrapados. O tempo de espera superou as cinco horas, un período interminable onde estaban, sobre todo para aqueles que tiñan compromisos ineludibles ao outro lado das montañas. A cifra fala por si soa.
Convén lembrar que non estamos a falar dunha liña rexional de uso testimonial. Basta con mirar un mapa para entender que este paso é un dos grandes collos de botella da conectividade galega coa meseta. Cando a infraestrutura falla neste punto neurálxico da provincia de Ourense, o illamento de toda a comunidade faise patente de golpe e porrazo. Demasiado tempo conviviendo con unha fragilidade estrutural que parece non preocupar a aqueles que teñen as riendas da rede estatal.
Ecos nas Cortes: A voz do descontento
Pocas veces un problema técnico viaxa tan rápido ata Madrid. Pero a tensión acumulada acabou por estallar. O BNG levou a queixa directamente ao Senado. Non están dispostos a aceptar desculpas e rexistraron iniciativas formais nas Cortes Xerais para esixir responsabilidades. O seu obxectivo é claro: presionar ao Goberno central para que ofreza explicacións claras e, sobre todo, adopte medidas urxentes que garanticen a operatividade do servizo.
Ninguén se lle escapa que a paciencia dos galegos ten un límite. A formación nacionalista canalizou a indignación dos usuarios a través da Cámara Alta, onde unha representante do grupo parlamentario foi tajante ao calificar a situación. Desde a formación independentista consideran totalmente inadmisible que unha infraestrutura desta magnitude, considerada estratéxica para Galicia, siga acumulando incidencias desta gravidade sen que o executivo central ofreza respostas convincentes nin poña sobre a mesa solucións efectivas. O certo é que a sensación de abandono esténdese entre os viaxeiros habituais.
A factura dun illamento recorrente
Quen depende do tren para os seus desprazamentos profesionais ou persoais coñece ben esa sensación de vulnerabilidade. Subir a un convoy de alta velocidade en Ourense ou en calquera punto da xeografía galega e non ter a garantía de chegar a tempo converteuse nunha rutina desafortunada. O incidente do pasado 2 de xullo foi un reflexo máis desta realidade tozuda. Non parece casualidade que as fallas se repitan precisamente nas ligazóns máis sensibles do trazado.
Non é menor o dato de que toda a operativa ferroviaria do noroeste peninsular quede á mercé dun só incidente no pleno serra. A falta de redundancia no sistema salta á vista. Cando un problema na fronteira entre A Gudiña e Sanabria paraliza de raíz os trens que entran e saen, queda demostrado que falta planificación, investimento e, sobre todo, vontade política. É unha cuestión de respecto cara a unha rexión que historicam
ente ten sufrido o castigo das malas comunicacións.
Un horizonte de raís oxidados
Difícil entender que no pleno século XXI, coas cifras multimillonarias que se manexan nos orzamentos xerais do Estado, a principal porta de entrada do AVE a Galicia siga dando estes sustos. A esixencia trasladada ao Senado non fai máis que poñer en negro sobre branco un sentimento xeneralizado. A modernización deste corredor non admite máis dilacións nin promesas baleiras. Se o ferrocarril de alta velocidade presume de ser a columna vertebral da mobilidade moderna, necesita un mantemento á altura das circunstancias.
A transferencia do debate á Cámara Alta marca un punto de inflexión e abre a porta a que o Goberno central se vexa obrigado a pronunciarse de forma oficial. A historia recente, con todo, invita ao escepticismo. Mentres cheguen as respostas dende Madrid, os usuarios galegos seguirán mirando as pantallas de información das estacións con desconfianza, preguntándose se a próxima viaxe volverá a converterse nunha odisea de horas. Queda a esperanza de que a presión institucional acabe traducíndose en raís que, dunha vez por todas, non se detedan sen razón aparente.
Con información de La Región
