O conflito en Irán e o abandono das leiras afunden o prezo do eucalipto en Galicia

A guerra en Oriente Medio e a pésima xestión das plantacións están pasando factura ao eucalipto galego. Segundo avanzou La Voz de Galicia, o prezo desta madeira caeu en picado nos últimos meses, e non precisamente por falta de demanda. A clave está nunha combinación explosiva: a inestabilidade xeopolítica que encarece o transporte e a desidia de moitos propietarios que non coidan os seus montes. O resultado é unha tormenta perfecta para un sector que move miles de empregos nas comarcas da Mariña, a Costa da Morte ou as Rías Baixas.

Un mercado global que treme

Cómpre lembrar que o eucalipto galego non se vende só na esquina. Gran parte da pasta de papel que se produce aquí ten como destino países asiáticos e do norte de África. Pois ben, o conflito en Irán disparou os custos loxísticos de forma bestial. Os fretes marítimos encarecéronse, os seguros multiplicáronse e as rutas comerciais volvéronse un labirinto. Os compradores, loxicamente, aperta os precios á baixa. A ninguén se lle escapa que, cando o transporte come a marxe, o que perde é o produtor de base: o dono do monte galego.

Pero non é só iso. A demanda de celulosa, aínda que estable, volveuse máis selectiva. Os grandes grupos papeleiros esixen unha madeira de calidade, cun diámetro concreto e sen defectos. E aí está o problema gordo. Porque en Galicia, moitas das plantacións de eucalipto son auténticos desastres silvícolas. Demasiado tempo sen unha poda decente, sen claras, sen xestión. O resultado é unha árbore que non vale para o que paga o mercado.

A desidia, o gran lastre do monte galego

Difícil atopar un técnico forestal que non repita a mesma cantinela. O monte está abandonado. E non é unha esaxeración. As parcelas minifundistas, a miúdo herdadas e repartidas entre decenas de propietarios, fan case imposible unha xestión profesional. Quen ten un pequeno terreo déixao medir sen máis, agardando a que alguén lle compre a madeira como sexa. Pero o comprador de hoxe xa non se conforma con calquera cousa. As empresas de corta, que tamén sofren a alza dos seus custos —gasóleo, maquinaria, seguros—, miran con lupa cada lote. Se a parcela está mal coidada, a madeira deprecia. Ou peor aínda: directamente non se corta.

Non é menor o dato de que o custo de explotación para as empresas madeireiras subiu un 20% no último ano, segundo fontes do sector. Ese incremento trasládase ao prezo que ofrecen ao propietario. E como a calidade non acompaña, a rebaixa é aínda maior. A cifra fala por si soa: hai fincas onde o eucalipto se paga a menos da metade que hai dous anos. Os propietarios que investiron en desbroces, podas e fertilización aguantan mellor o tipo. Os que non, ven como a súa madeira queda no monte.

Irán, a elo que ninguén esperaba

O certo é que o conflito en Oriente Medio actuou como un detonante que ninguén prevía nas feiras forestais galegas. As rutas marítimas cara ao Golfo Pérsico e o Índico encarecéronse de forma brutal. Algúns armadores redirixiron os seus buques cara a rutas máis seguras, o que encarece aínda máis o frete para os portos galegos. Os compradores iranianos, que eran un cliente importante para a pasta de papel galega, reduciron drasticamente os seus pedidos. E sen ese mercado, o excedente presiona á baixa nos prezos do eucalipto en bruto.