O corazón solidario da Limia late por Venezuela

Cando a terra treme a miles de quilómetros, as raíces galegas adoitan estirarse máis do que ninguén imaxina. En Xinzo de Limia e Celanova, dúas localidades que coñecen ben o significado da palabra emigración, naceu unha campaña de axuda humanitaria para os damnificados polos terremotos en Venezuela. Cruz Vermella coordina a iniciativa cun horizonte de dous anos, mentres un colectivo de inmigrantes recentemente constituído como asociación lidera o esforzo sobre o terreo.

Da regularización á mobilización

Poucas veces un trámite burocrático se converte nun motor de solidariedade tan rapidamente. E é que o colectivo Caminando Juntos, con base en Xinzo de Limia, acaba de selar o seu rexistro oficial como asociación. A cifra fala por si soa: máis de cento cincuenta familias da comarca de A Limia e concellos limítrofes conforman esta agrupación. Quen está ao fronte é un cidadán chileno afincado en Ourense desde hai dúas décadas, unha persoa que coñece de primeira man o que supón construír raíces en terra estranxeira.

O paso do papeleo asociativo á rúa foi case instantáneo. En cuestión de semanas, os membros de Caminando Juntos pasaron de lidar co seu propio proceso de regularización a activar un dispositivo de emerxencia. O motivo sobraba: Venezuela necesitaba axuda urxente tras os sismos. Demasiado tempo mirando cara a outro lado para agora quedarse quietos.

Unha rede de recollida tecida con complicidade institucional

Cómpre recordar que sen vontade política a solidariedade cidadá atopa demasiados muros. Nesta ocasión non os houbo. O goberno local de Xinzo de Limia abocouse desde o primeiro momento coa iniciativa. Non se limitou ao xesto protocolario do minuto de silencio, unha fórmula que en ocasións resulta tan necesaria como insuficiente. Foi máis alá.

Abonda con mirar o mapa de puntos de recollida para calibrar o compromiso municipal. A propia Casa do Concello abriu as súas portas. Tamén a Casa da Cultura. E a oficina de Servizos Sociais. Tres espazos institucionais que cada mañá, entre as oito e as dúas, funcionan como centros de acopio onde os veciños deixan o seu gran de area. Material sanitario, medicamentos, útiles para as tarefas de rescate. Todo conta cando o reloxo corre en contra.

Polas tardes a maquinaria non se detén. Desde onte opera un almacén na tenda Ágora, un espazo cedido que permite estender o horario de recollida máis alá da xornada laboral convencional. Non é menor o dato: significa que quen traballa pola mañá aínda ten marxe para colaborar ao terminar a súa xornada. Aí está a clave de que estas campañas funcionen ou se queden en boas intencións.

O destino: Fevega e máis alá

O reloxo marca o ritmo. Entre este mércores e xoves, as doazóns acumuladas en Xinzo de Limia comezarán a súa viaxe cara a Fevega en Ourense. Desde alí, a loxística de Cruz Vermella tomará o relevo para que a axuda alcance o seu destino final. A organización humanitaria deseñou unha campaña que non se esgota nun par de semanas de titulares. Falan dun horizonte de dous anos. É dicir, conciben o esforzo como unha maratón e non como unha carreira de velocidade. Difícil imaxinarse un enfoque máis sensato cando se trata de reconstruír o que un terremoto se levou por diante.