Pobo de Albacete que marcou a Manolo García: restaurantes

Os últimos acontecementos relacionados co pobo albacetense que marcou a infancia xeraron un intenso debate na opinión pública.

Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

A figura de Manolo García e o seu vínculo con Albacete

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.

Manolo García (Barcelona, 1955) é un deses personaxes que marcou toda unha xeración en España grazas á súa música.

Os 70 anos que acaba de cumprir non afastaron dos escenarios ao que foi vocalista de El Último de la Fila, que publica este próximo 31 de outubro o seu novo disco, ‘Drapaires poligoneros’, no que se inclúen temas como ‘No estás solo, tienes tu voz’, ‘Lloraré’ ou ‘Mujer sola, hombre solo’, o máis recente de todos eles.

O cantautor tamén emprenderá unha xira por 16 teatros de distintas cidades de España que lle levará tamén á súa Barcelona natal, da que garda bos recordos.

Con todo, pese a todo o que o une á Cidade Condal, o lugar elixido para pechar esta longa lista de concertos será outro moi diferente, co que tamén ten unha conexión especial dende hai tempo: Albacete.

Aínda que Manolo García naceu en Les Franqueses del Vallès e se crio en Pueblo Nuevo (Poblenou en catalán), un dos barrios de inmigración barcelonés, os seus orixes están lonxe da rexión catalana.

Os seus pais e avós son orixinarios da provincia castelanomanchega e, aínda que se mudaron a Cataluña antes de que este nacese, el sempre gardou un bo recordo dos tempos que pasou nesta rexión, da que se sente tamén cidadán.

De feito, o cantante recibiu hai uns anos a Medalla de Ouro de Castilla-La Mancha, unha distinción que o conecta coas súas raíces, en concreto co pobo da súa familia, onde pasou boa parte dos seus «longos e libres veráns».

A este recuncho «a punto da despoboación» e do que garda moitos recordos volve sempre que pode, tal e como revelou tras recoller este mérito.

Férez: o pobo albacetense na vida de Manolo García

Manolo García fai referencia concretamente ao pobo albacetense de Férez, ao que os seus pais e el se desprazaban habitualmente para visitar á súa familia máis próxima.

Con el garda unha estreita relación aínda hoxe en día e alberga grandes recordos do tempo que pasou alí axudando ao seu avó a «regar o horto» pola noite, porque «había escasez de auga» e camiñaban «descalzos polas acequias».

Este municipio na plena Sierra del Segura, de apenas 600 habitantes, non é completamente descoñecido aos ollos do gran público.

Aínda que apenas ten 126 quilómetros cadrados de superficie, nas súas rúas filmáronse tamén algunhas imaxes dunha das películas máis icónicas do cine español: ‘Amanece, que no es poco’, do finado José Luis Cuerda, protagonizada por Antonio Resines, José Sazatornil e Luis Ciges.

Ademais de aparecer nesta famosa cinta, tamén foi un dos piares do intérprete de ‘Pájaros de barro’, que o describe como a súa «fonte de vida e de cultura».

Grazas a todo o que aprendeu nesta localidade albacetense, soubo ter «os pés no chan» ao longo de boa parte da súa carreira musical.

«O pequeno horto daquela, catro cabras, o viño e o aceite para ser autosuficientes», ensináronlle neste lugar.

O artista non descartou vivir no futuro en Férez, que incluso lle dedicou un mural ás súas pintur