A campaña do polbo en Galicia vive unha paradoxa que descoloca a máis dun no sector. As queixas dos naseiros escóitanse nos muelles, con descensos acentuados en prazas tan importantes como Bueu, Vigo, Muros, A Coruña, Corcubión, Fisterra, Porto do Son ou O Grove. E, con todo, os números globais contan outra historia.
O certo é que, dende o 1 de xullo ata o 13 de agosto, as lonxas galegas subastaron 315 toneladas de polbo. A cifra supera en un 5 por cento a media do século. O que é o mesmo: hai que retroceder 19 veráns para atopar un rexistro mellor no conxunto das prazas da comunidade.
Unha campaña de dúas caras
A decepción inicial dos profesionais que traballan con nasa ten fundamento. As capturas baixaron respecto ao verán anterior en varias das lonxas máis activas, e iso xera un malestar comprensible entre os que viven desta pescaria. A ninguén se lle escapa que, cando o polbo resiste nunha zona concreta, o ánimo decae rápido na cofradía correspondente.
Pero aí está a clave: o que ocorre nunha lonxa non reflicte necesariamente o que sucede no conxunto do litoral. A estatística global demostra que, a pesar dos baches locais, a produción está sendo notablemente boa.
Convén recordar o contexto. A campaña arrancou o pasado 1 de xullo con expectativas moderadas. O sector viña dun inverno complicado e dunha primavera irregular, así que as primeiras semanas de faena seguironse con lupa. As queixas non tardaron en aparecer, especialmente entre aqueles que comparaban as súas capturas coas do ano anterior.
O dato que sorprende
As 315 toneladas subastadas en pouco máis de seis semanas representan un 5 por cento máis que a media histórica do século. Non parece casualidade. Detrás dese resultado hai unha combinación de factores que os propios profesionais recoñecen: mellores condicións meteorolóxicas en determinadas xornadas, unha distribución distinta dos bancos de polbo e, tamén, un esforzo pesqueiro que se mantivo constante a pesar das dificultades.
Non é menor o dato de que este balance se produce nun verán no que a demanda de polbo galego se mantivo alta. Os prezos na orixe sostivéronse, e iso permitiu que o valor total do subastado sexa incluso máis relevante que o volume.
Difícil atopar unha explicación única para esta dualidade. As lonxas do norte, como A Coruña ou Fisterra, arrastran descensos que preocupan. As do sur, en cambio, tiraron do carro con máis forza do habitual. O resultado neto é positivo, aínda que a distribución está lonxe de ser homogénea.
O polbo grande, o outro protagonista
Entre as anécdotas que deixa esta campaña hai unha que circula con insistencia polos muelles: un exemplar de 5,4 kilos subastouse na lonxa de Ribeira o pasado 5 de agosto. Unha peza espléndida, das que fan afección e alimentan a lenda do polbo galego.
Ese tipo de capturas, excepcionais, contribúen a manter vivo o interese por unha pesqueira que é marca de identidade da comunidade. Os compradores saben que un polbo desas dimensións ten unha textura e un sabor difíciles de igualar, e iso reflíctese nas ofertas.
A campaña, con todo, segue o seu curso. Quedan semanas por diante e o sector confía en que a tendencia positiva se manteña. Os naseiros, a pesar das queixas iniciais, continúan faenando coa esperanza de que os bos rexistros acaben chegando tamén ás zonas máis castigadas.
Unha mirada ao futuro
O que ocorreu este verán invita a reflexionar sobre como se xestiona a información no sector pesqueiro. As percepcións locais, lexítimas e fundamentadas, non sempre coinciden coa realidade global. E nun recurso tan estratéxico como o polbo, esa diferenza importa.
