O ritual secreto que enlaza a Capdevila e Cucurella: a superstición que trouxo outro Mundial a España

Poucas veces o fútbol ofrece xestos tan precisos. O pasado domingo, Marc Cucurella pisou o céspede do MetLife Stadium de Nova Jersey cun xesto que, para a maioría, pasou desapercibido. Non foi así para Joan Capdevila. O ex lateral do Deportivo, héroe en Xohanesburgo 2010, observou desde a distancia e sorriu. O que viu non era unha casualidade: era un encargo.

O xogador do Chelsea, titular indiscutible no once de Luis de la Fuente durante o Mundial de 2026, repetiu exactamente o mesmo ritual supersticioso que Capdevila executou hai dezaseis anos, minutos antes de que España se medise a Arxentina na final. Un xesto que, segundo o propio exfutbolista, trouxo consigo a boa fortuna que necesitaba a selección para alzar o seu segundo título mundial.

A mensaxe que o cambiou todo

Foi a través das súas redes sociais onde Capdevila desvelou o segredo. Fíxoo este luns, cando a euforia aínda non amainara. «E agora cóntovos un segredo… En 2010 fixen o mesmo no céspede antes de comezar o partido. Conteino millóns de veces. Pedínlle a Cucurella que fixera o mesmo onte», escribiu o catalán. E rematou cunha mensaxe directa, cargada de emoción: «Marc, quérote moito. ¡ES CAMPIÓN DO MUNDO!».

O vídeo que acompañaba o texto mostraba a Cucurella realizando esa mesma acción sobre o verde de Nova Jersey. Un movemento que, para o profano, podería parecer intrascendente. Para Capdevila, non. Era a chave que conectaba dous momentos históricos do fútbol español separados por máis dunha década e media. Aí está a chave.

O exxogador do Deportivo, que ocupou a posición de lateral esquerdo naquela final do 11 de xullo de 2010 ante Holanda, contactara con Cucurella antes do partido. Pediulle que repetise o xesto. O actual internacional, que xa amosara o seu carácter e a súa fiabilidade durante todo o torneo, aceptou. Non parece casualidade.

De Xohanesburgo a Nova Jersey: o mesmo camiño

A selección española percorreu un longo camiño desde aquela noite no Soccer City. Aquel equipo de Casillas, Xavi, Iniesta e Villa marcou unha época. Pero o fútbol, como a vida, necesita novos referentes. Cucurella, formado na canteira do Barcelona e consolidado na Premier League, asumiu ese rol con naturalidade.

A súa actuación no Mundial de 2026 foi, segundo os analistas, sobresaliente. Non só pola súa solidez defensiva, senón pola súa capacidade para sumarse ao ataque e xerar perigo. Na final ante Arxentina, o seu despregamento físico foi chave para conter a un dos extremos máis perigosos do torneo. E, ademais, cumpriu co ritual. Demasiado tempo esperara Capdevila para ver repetido aquel xesto.

Convién recordar que o exxogador do Deportivo sempre foi un defensor das tradicións e os pequenos detalles. Durante a súa carreira, acumulou máis de 500 partidos oficiais e foi peza fundamental na conquista do Mundial e a Eurocopa. O seu legado, con todo, transcende o deportivo. Este xesto, esta conexión xeracional, demóstrao.

A superstición como fío condutor

O fútbol está cheo de rituais. Desde os que tocan o céspede antes de saltar ao campo ata os que levan a mesma roupa interior durante todo un torneo. A superstición, neste deporte, non é unha rareza: é unha necesidade. Os xogadores buscan calquera elemento que lles proporcione unha vantaxe, por mínima que sexa.

No caso de Capdevila e Cucurella, o xesto compartido vai máis aló. É un símbolo de continuidade. Unha forma de dicir que a lapa non se apagou. Que o espírito daquela xeración dourada segue vivo nestes novos campións. Non é menor o dato: o lateral do Chelsea foi un dos futbolistas máis regulares do torneo, acumulando minutos en todos os partidos e demostrando unha madurez impropia dos seus 28 anos.