Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, o sector automobilístico europeo busca unha brúxula. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Competencia global e desafíos do sector
Os detalles que han xurdido revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Á industria europea da automoción chegoulle o momento de pisar o acelerador para competir fronte ao ímpeto de rivais como China.
O Vello Continente atópase nunha encrucillada, obrigado a manter a súa histórica hegemonía mentres avanza cara á descarbonización nun escenario no que o xigante asiático domina a cadea de subministración de baterías e conta con fabricantes de vehículos eléctricos altamente competitivos en prezo e tecnoloxía, o que ameaza a cota de mercado europea no seu propio territorio.
O sector, tradicionalmente un dos piares da rexión, atravesa unha profunda transformación na que o risco de quedar rezagado é máis que evidente.
Nun recente artigo de opinión, a directora xeral da Asociación Europea de Fabricantes de Automóbiles (ACEA), Sigrid de Vries, asegura que a electrificación liderará a mobilidade do futuro e que o problema non é o compromiso do sector, que investiu centos de miles de millóns de euros e ofrece numerosos modelos, senón unha realidade algo máis complexa.
«O mercado interior non se recuperou dos niveis pre-Covid, faltannos arredor de tres millóns de coches novos ao ano desde 2020», afirma.
Un informe da patronal publicado en outubro sinala, asimismo, que os fabricantes de vehículos da UE enfróntanse a desafíos como os custos enerxéticos, «aproximadamente un 130% máis altos en Europa que en competidores clave como Estados Unidos e China».
Esta presión reflíctese nos resultados: a cota da UE na produción mundial de automóbiles caeu en sete puntos porcentuais entre 2015 e 2024.
Electrificación e retos regulatorios
En relación co coche eléctrico, a patronal lamenta que gobernos e organismos reguladores da UE non teñan investido nin esixido niveis suficientes de infraestrutura e melloras na rede: «O éxito require que todos os compoñentes do ecosistema estean sincronizados, pero non é así».
A consecuencia: os obxectivos de CO2 para 2030 e 2035 para automóbiles e furgonetas xa non son realistas.
O informe da patronal recolle que as matriculacións de vehículos eléctricos de baterías (BEV) en 2025 debían representar o 25% da cota para garantir o cumprimento dos fabricantes cos obxectivos para ese ano.
«Pero segue a medrar a un ritmo lento e é pouco probable que supere o 17-18%», di o documento, que sinala que os analistas independentes non prognostican máis do 63% de cota de BEV das novas vendas en 2035.
É por iso que a patronal reivindica un enfoque máis intelixente e pragmático: reforzar as condicións para a electrificación (máis puntos de carga, unha rede eléctrica moderna e estable), adaptar as metas a cada tipo de vehículo, conseguir a resiliencia da industria, respectar a neutralidade tecnolóxica, que implica non excluír alternativas como os híbridos enchufables…
Mentres que Francia e España rexeitan que as vendas destes modelos a partir de 2035 se computen como coches limpos, Alemaña solicitou por carta á Comisión unha revisión da normativa que prevé prohibir a venda de vehículos de combustión a partir dese ano.
Son moitas as voces que advirten de que a aposta polo vehículo eléctrico…
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.