En desenvolvemento: Europa busca unha complexa fórmula para equilibrar rendibilidade e sostibilidade

Os últimos acontecementos relacionados con Europa e a busca dunha fórmula complexa de equilibrar xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos enfrontamos a un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Os detalles que apareceron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. Outubro vai ser esencial para a nova toma de temperatura en Europa da responsabilidade administrativa fronte á sostibilidade… desempeño no que as diversas fontes consultadas coinciden no debido balance entre a ‘economía verde’ do século XXI e a irrenunciable competitividade empresarial. Aspectos abordados no ‘Paquete Ómnibus de Sostenibilidade’ da UE cun obxectivo desexado, marcado polo ‘wishful thinking’, alleo ao ‘greenwashing’: Europa necesita unha regulación sólida e coherente, pero tamén proporcionada e previsible, que combine sostibilidade con competitividade e investimento. Procúrase, en esencia, reducir a tendencia dos últimos anos ao ‘estrés normativo’, á sobrerregulación, para reducir a carga administrativa para as empresas (apróximadamente un 25% para as grandes, un 35% para as pymes). Neste caso, a actualización do (fornido) corpus normativo refírese a aspectos como os derivados da Directiva de Diligencia Debida (CSDDD) –en torno á Directiva sobre Diligencia Debida de Sostibilidade Corporativa (CS3D)– e a Directiva de Informes de Sostibilidade Corporativa (CSRD), en liña cos ‘data points’ esixidos nos ESRS (Estándares Europeos de Información en Sostibilidade). Mentres tanto, a actualidade e proxección normativa en España pasa, ademais, pola prevista presentación de Informes de Sostibilidade Corporativa (CSRD), cun proxecto de lei en España para transpoñer esta normativa, coñecido como Lei de Información Empresarial sobre Sostibilidade (LIES), así como da recentemente aprobada Lei de Mobilidade Sostible. Forma parte dun conxunto de accións locais e globais para implantar, desenvolver e seguir a evolución de plans de transición ecolóxica alineados co obxectivo de neutralidade climática da UE para 2050 (Artigo 22). Na ESG Summit Europe, celebrada en Madrid o 7 e o 8 de outubro (con líderes internacionais da sostibilidade e da regulación ESG), Ángel Pérez Agenjo, fundador e socio director de Transcendent, referiuse nunha das súas intervencións á «necesidade dun liderado con propósito e de como converter a sostibilidade nunha palanca estratéxica máis alá do mero cumprimento normativo». Pérez Agenjo sinala, en todo caso, como a EFRAG (European Financial Reporting Advisory Group) entregará o seu asesoramento técnico antes de novembro, e despois, cada Estado deberá transpoñer a norma á súa lexislación. «En España (engade), especialmente no sector industrial, o paquete pode supoñer un alivio temporal, liberando recursos para iniciativas de eficiencia enerxética, descarbonización ou cadeas de valor máis sostibles, en vez de concentrar esforzos en procesos de reporte. A Comisión mantén a dirección cara a unha economía neutra en carbono, pero axusta o ritmo para facilitar melloras tangibles». E enfatiza na necesidade de atender máis e mellor ás pymes: «Debe entenderse se o reporte en sostibilidade é un reforzo para ser competitivo (especialmente en negocios B2B) ou un extra burocrático que non lles engade valor… neste sentido o aspecto voluntario do VSME (Estándar Voluntario de Información sobre Sostibilidade para pymes non cotizadas) non despexa a incerteza actual». Neste contexto, o goberno español solicitou nas súas comunicacións á Comisión que a simplificación das normas «non supoña unha redución das obrigas ambientais para as empresas, que o paquete de simplificación non resultase nun retroceso da ‘ambición ambiental’». Unha visión ante a necesidade de harmonizar «os compromisos do Pacto V