Responsables das principais compañías aéreas europeas intentaron transmitir hoxe certa calma desde Bruxelas: se a escalada bélica que afecta ao golfo Pérsico se prolonga apenas «un ou dous meses», non anticipan unha escaseza de combustible que poña en risco as operacións regulares. A advertencia chega nun momento de nerviosismo nos mercados e tras unha serie de cambios inmediatos nas rutas intercontinentais que xa encareceron billetes e alteraron frecuencias.
Efectos inmediatos: rutas alteradas e prezos ao alza
Nunha conferencia sectorial organizada por Airlines for Europe (A4E), o conselleiro delegado de Ryanair, Michael O’Leary, resumiu a postura da industria: se o conflito contéñese en catro a seis semanas —a expresión que usan habitualmente os executivos sitúase en «un ou dous meses»— as disrupcións non serían xeneralizadas. «Se dura un mes ou dous… non esperamos grandes disrupcións», sinalou, apostando claramente a que a situación se estabilice a curto prazo.
«Se dura un mes ou dous, que é a expectativa xeral, non esperamos grandes disrupcións» — Michael O’Leary
As compañías aéreas xa comezaron a redeseñar percorridos. Varias compañías asiáticas que tradicionalmente cruzaban o golfo Pérsico e facían escala en Dubái ou Doha cancelaron esas conexións e optaron por rutas máis setentrionais: sobrevolean agora Asia Central (Uzbekistán, Cazaquistán, Turkmenistán), o sur dos Urais e países do Cáucaso para chegar a Europa ou América. Ese desvío provocou congestión en corredores alternativos e un incremento notable dos prezos. Rutas populares entre Asia e Europa, que normalmente cotizaban entre 300 e 600 dólares, disparáronse por riba do milleiro de dólares e nalgúns casos superan os 2.000 dólares segundo rexistros de plataformas de venda de billetes.
O impacto tamén se notou nas bolsas. As accións de grandes grupos europeos, como International Airlines Group (IAG) ou Lufthansa, chegaron a caer entre un 15% e un 20% desde o inicio da crise, reflexo do nerviosismo inversor ante o aumento dos custos e a incerteza sobre a duración do conflito.
Antecedentes e por que importa o estreito de Ormuz
Non é a primeira vez nos últimos anos que se pon á proba a fragilidade das rutas enerxéticas e do transporte aéreo por tensións xeopolíticas. O estreito de Ormuz é unha vía estratéxica pola que transita unha parte substancial do petróleo mundial; calquera interrupción ou temor a ela dispara inmediatamente os prezos do cru e, por ende, do queroseno, o combustible de aviación. Asia, pola súa maior dependencia dese fluxo, é a rexión que máis está sufrindo o encarecemento.
Ademais, a xeografía aérea cambiou desde 2022: as sancións e a reorganización do tráfico arredor da guerra en Ucraína xa forzaron a moitas compañías aéreas a buscar novos corredores. Agora, co peche dalgunha parte do espazo aéreo no golfo Pérsico e o temor a incidentes en rutas tradicionais, as compañías están repetindo maniobras de adaptación que encarecen os custos operativos e alongan os tempos de voo.
En Europa, determinados destinos víronse beneficiados polo reaxuste de percorridos. Segundo responsables do sector consultados en Bruxelas, países como España, Italia ou Grecia están a captar fluxos que antes pasaban polos mercados do golfo, mentres que fóra do mercado único, nacións como Albania ou Marruecos tamén notaron maiores chegadas. En Galicia, co aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro en Lavacolla como exemplo, os cambios poderían traducirse en movementos puntuais de tráfico en tempada alta —Semana Santa e verán— a
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.