Ángel Trabada: se a miña casa se derruba non me atoparán dentro

Ángel Trabada, presidente da Asociación de Amigos do Camiño de Santiago na provincia de Lugo, combina desde a súa xubilación a organización de etapas coa promoción dos sendeiros locais. En declaracións realizadas na primeira quincena de marzo de 2026, Trabada explicou que camiña de forma habitual pola provincia e que a súa implicación responde á necesidade de garantir rutas seguras e ben sinalizadas para grandes grupos. A súa actividade transcorre sobre todo no Camiño do Mar e nos paraxes próximos ao río Miño, onde busca desconectar e reivindicar o contacto coa natureza. O obxectivo, segundo el, é evitar sorpresas e coidar a experiencia de quen se anima a percorrer os itinerarios lucenses.

Trabada, que alterna os domingos de saída en saída coa asociación, detalla que boa parte do seu traballo consiste en percorrer antes que o grupo os tramos previstos. Un par de días á semana sae con compañeiros para revisar cruces, sinalización e o estado do terreo, tarefas que resultan imprescindibles cando a actividade congrega decenas de persoas. «Non é o mesmo preparar unha ruta para unhas poucas persoas que para un cento», sinala ao describir a loxística previa e o esforzo que supón deixar todo a punto. Estas comprobacións permiten minimizar riscos e garantir que a etapa se desenvolva sen contratempos.

Para el, camiñar é a actividade máis gratificante que existe e a natureza é o ingrediente indispensable de calquera plan perfecto. Trabada reivindica os traxectos próximos ao Miño, as sendas do monte Segade e recantos como Ombreiro, onde o son da auga lle serve para relaxarse. Tamén reserva espazo para gozar da gastronomía tradicional do camiño: unha tortilla ou unha empanada son, ao seu xuízo, compañeiras ineludibles nas paradas. Esta mestura de exercicio, paisaxe e pausas reconfortantes é o que, a seu entender, atrae tanto peregrinos como paseantes ocasionais.

A asociación que preside, con base na provincia de Lugo, traballa non só na organización de etapas senón na recuperación e o mantemento da sinalización en tramos menos transitados. Nos últimos meses, os responsables detectaron tramos con balizamento deteriorado e desviacións que requiren atención antes de que a primavera reactive o fluxo de camiñantes. A labor voluntaria de Trabada e dos seus compañeiros inclúe avisar aos concellos e coordinar actuacións con entidades públicas para solventar deficiencias. O obxectivo colectivo é que tanto peregrinos como senderistas gocen de itinerarios claros e seguros.

Máis aló da xestión e os percorridos, Trabada mantén unha relación íntima coa lectura ao aire libre: prefire sentarse a ler nun contorno natural antes que no salón da súa casa. Bromea dicindo que a súa muller lémbralle que, se algunha vez a vivenda se viñese abaixo, non o sorprendería dentro porque el sempre está fóra. A anécdota serve para ilustrar unha filosofía de vida marcada pola actividade física, o disfrute da paisaxe e a convivencia co entorno rural lucense. Esa ligazón co exterior define tanto a súa rutina diaria como o seu compromiso coa asociación.

Antes de xubilárse traballou na administración provincial, na Deputación Provincial de Lugo, e asegura que agora ten cumpridos moitos dos seus soños. Sen embargo, engade que queda unha aspiración persoal por cumprir: facer o Camiño coa súa neta, que ten once anos. Para el, transmitir ás xeracións máis novas o valor de percorrer os sendeiros e coñecer o territorio é tan importante como conservar a sinalización e os servizos. A idea de compartir unha etapa coa súa neta resume o desexo de combinar transmisión familiar e disfrute do patrimonio natural.

A chegada da primavera é, na súa opinión, o mellor momento para que o Camiño espert e para que negocios vinculados ao peregrinaje volvan a rea