Raúl del Pozo, unha das voces máis recoñecibles da crónica política española, foi despedido este mércores na capela ardente aberta na Casa da Vila de Madrid tras o seu falecemento o martes 10 de marzo aos 89 anos. Desde primeiras horas, familiares, colegas e lectores acudiron ao Patio de Cristais para presentar os seus respectos a quen durante décadas asinou columnas que marcaron o pulso da política nacional. A convocatoria, que incluiu a personalidades do mundo cultural e político, puxo de manifesto a pegada que deixou o seu traballo na opinión pública. O acto celebrouse na sede histórica do antigo concello madrileño, convertido hoxe en espazo de homenaxe.
A apertura da capela ardente produciuse pouco antes das nove e media da mañá e entre os asistentes contou coa presenza do escritor e amigo Arturo Pérez Reverte, así como do alcalde de Madrid, José Luis Martínez-Almeida, que acudira a dar o seu pésame. O Patio de Cristais enchéuse de coroas e recordos, e os visitantes puideron achegarse para conversar cos familiares e deixar flores. O ton foi de emoción contida e recoñecemento público, con numerosas persoas recordando anécdotas da súa longa traxectoria xornalística. A afluencia reflectiu a mestura de público especializado e lectores sensibles á figura dun cronista veterano.
En declaracións aos medios nas portas da Casa da Vila, o alcalde eloxiou a capacidade vital e profesional de Del Pozo, e lembrou que xa en días anteriores lle dedicara palabras de recoñecemento como «mestre de cronistas» e «medalla de honra da cidade de Madrid». Martínez-Almeida subliñou a versatilidade do xornalista, que, segundo el, encarnou diversas vidas profesionais como reporteiro, columnista e escritor. Varios asistentes sinalaron o seu carácter intenso e a súa facilidade para transformar a observación política en literatura xornalística. A sensación xeral foi a de perda dunha figura que, polo seu estilo e presenza, deixou unha marca indeleble nas páxinas de opinión.
Á capela tamén se achegaron autoridades como o presidente do Senado, Pedro Rollán, o exdirector do Centro Nacional de Inteligencia, Félix Sanz Roldán, e figuras do mundo empresarial e cultural como Paloma Segrelles. Entre as coroas chamou a atención unha enviada polo rei emérito Juan Carlos, xesto que subliñou o alcance social da despedida. Numerosos colegas da prensa, vellos compañeiros de redacción e novos xornalistas asistiron para despedir a quen foi, na opinión de moitos, un referente na crónica política. Familiares e amigos permaneceron durante toda a mañá recibindo o pésame e escoitando relatos sobre a súa traxectoria profesional.
Del Pozo naceu en Mariana (Cuenca) en 1936 e forxou unha carreira ligada á cobertura política e ao chamado xornalismo literario, unha mestura de crónica e ensaio que cultivou durante décadas. Foi columnista durante moito tempo no diario El Mundo, onde asinou o seu espazo habitual titulado «O ruído da rúa», herdeiro da tradición que popularizou o escritor Francisco Umbral na prensa española. O seu traballo caracterizouse polo ton persoal, as historias recollidas a pé de rúa e unha mirada crítica que conectaba a política co relato humano. Esa forma de facer crónica valeulle tanto admiración como polémica ao longo da súa carreira.
Profesionalmente recordámolo pola súa capacidade para transformar a información política en narración e pola súa tenacidade como reporteiro en tempos de cambios sociais e políticos. Colaborou en distintos medios ao longo da súa vida e publicou libros que combinaron a experiencia xornalística coa escritura literaria. Compañeiros e entrevistados lembran a súa curiosidade incansable e o seu empeño por explicar con detalle o trasfondo da actualidade. A súa influencia en xeracións posteriores de colum
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.