María Varela, santiaguesa afincada en A Baña, viaxou este mércores a Madrid para entregar no Ministerio de Sanidade as máis de 55.000 sinaturas recollidas na súa campaña en change.org coa que reclama que o cribado do cancro de mama comece aos 40 anos en lugar de aos 50. A iniciativa, impulsada en novembro coincidindo co seu aniversario, procura que a detección precoz reduza o número de diagnósticos en fases avanzadas e mellore o pronóstico das pacientes. Varela sostén que a prevención é «o mellor tratamento» e que os datos de incidencia en mulleres novas xustifican un cambio na política de cribado.
Na súa viaxe acompañouna Esther Taboada, diagnosticada de cancro de mama en dúas ocasións, a primeira cando tiña 31 anos. Tamén teñen previsto sumarse ante o ministerio outras mulleres afectadas, entre elas Marina e Nuria, que sufriron deteccións en idades temperás: a Marina detectóuselle un tumor con 30 anos e a Nuria foi diagnosticada aos 46. A entrega de sinaturas quere poñer o foco en que as pautas actuais, pensadas para comezar aos 50, están deixando fóra a un grupo crecente de pacientes novas.
Varela, que comezou a recollida de apoios o pasado 10 de novembro, admite que a campaña chega «tarde para min», pero confía en que o seu impulso sirva para as mulleres que veñen detrás. Ao longo dos últimos anos, segundo relatan as impulsoras, os diagnósticos en mulleres menores de 50 incrementáronse, e iso levou a pedir unha revisión das idades de cribado. Para elas, o obxectivo non é só detectar máis casos, senón facelo en fases temperás, cando os tratamentos son máis efectivos e as probabilidades de curación maiores.
A activista cuestiona ademais os argumentos económicos que habitualmente se usan para frear o adiantamento do cribado. «Cantas mamografías se poderían pagar cun tratamento coma o meu?», pregúntase, poñendo en relación o custo de terapias de última xeración e a inversión en detección precoz. Sinala que, ademais do custo económico, está o custo emocional e humano que implica para as pacientes e as súas familias o avance da enfermidade ata fases metastásicas. Para Varela, unha política preventiva máis ambiciosa podería aforrar recursos sanitarios a medio e longo prazo e mellorar a calidade de vida de moitas mulleres.
No seu caso persoal, recibe un tratamento hormonal de carácter ambulatorio no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS), pero denuncia que non todas as afectadas teñen acceso ás mesmas opcións terapéuticas. «Hai compañeiras que por desgraza non teñen tratamento», sinalou, recordando que nas últimas semanas faleceron dúas mulleres de 46 anos, unha en Santiago e outra en Negreira, ambas con dous fillos. Ese testemuño reforza para Varela a urxencia de cambiar os protocolos actuais e ampliar a cobertura do cribado.
A folla de ruta das impulsoras é dar continuidade á entrega en Madrid cunha presentación das sinaturas ante a Consellería de Sanidade en Santiago. Varela trazou a campaña «paso a paso»: primeiro a entrega no ministerio, logo unha cita oncolóxica que tiña programada para o día seguinte e, a partir de aí, planificar novas accións. Reconhece a carga emocional que supón manter a mobilización mentres se somete a controis médicos, pero insiste en que a resposta da cidadanía lles dá forza para seguir.
O argumento económico que moitas veces se esgrime para manter o inicio do cribado aos 50 anos foi tamén rebatido por Varela con cifras de custos de tratamento. Ela pon como exemplo a súa propia medicación, que se administra cada 28 días e supera os 3.000 euros por ciclo, para cuestionar se non sería máis eficiente previr que afrontar terapias prolongadas e custosas. A comparación busca abrir o debate público sobre a asignación de recursos sanitarios
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.