Ebbaba Hameida, xornalista de RTVE e membro de Reporteiros sen Fronteiras, pechou este sábado a segunda xornada do IX Foro «As mulleres que opinan son perigosas» no Teatro Principal de Pontevedra, onde defendeu o dereito das mulleres a expresar a súa voz pública. A súa intervención, na que pediu situar a opinión como un paso cara á autonomía persoal, explorou por que opinar supón un acto de rebeldía para moitas mulleres a nivel global. A charla, celebrada o 14 de marzo, formou parte dun ciclo que enfronta estereotipos e busca abrir o debate sobre representación e poder nos medios. A xornada reuniu profesionais e público interesados en cuestionar as narrativas dominantes sobre xénero e cultura.
Hameida explicou que para moitas mulleres, especialmente as que viven baixo presións sociais, políticas ou relixiosas, proclamar unha opinión é afirmar que a súa vida lles pertence e reclamar espazo no discurso público. Recordou a súa traxectoria froito dunha infancia nun campo de refuxiados en Arxelia para contextualizar as barreiras específicas que afrontan as voces procedentes do sur global. A partir desa experiencia, denunciou tendencias do xornalismo occidental que oscilan entre o relativismo cultural e o paternalismo, e reclamou unha mirada máis diversa e honesta nos debates feministas. As súas palabras insistiron na necesidade de que as mulleres de diferentes procedencias estean presentes e articulen as súas propias narrativas.
Durante a sesión tamén puño sobre a mesa a polémica que rodea ao velo e outras cuestións culturais cando se tratan desde fóra, e cuestionou as lecturas simplistas que ás veces presentan certas prácticas como inherentemente empoderadoras sen considerar as ameazas e coercións que sofren moitas mulleres. A propósito disto, relatou que algunhas decisións sobre a súa vestimenta estiveron marcadas por presións, risco e violencia, un contexto que, dixo, altera por completo a interpretación dos símbolos culturais. Hameida chamou a recoñecer esa complexidade e a evitar lecturas únicas que invisibilizan a diversidade de experiencias. A súa intervención buscou precisamente desmontar estereotipos e abrir paso a voces que normalmente quedan fóra das conversas hegemónicas.
Na súa análise do papel das mulleres na información sobre conflito, ofreceu o exemplo de Gaza para ilustrar como cambia a narración cando as protagonistas son reporteras e fontes femininas. Segundo a súa exposición, a cobertura tradicional, centrada en mapas e armamento, non chega a amosar o impacto cotián na poboación civil; cando as mulleres contan a guerra, afloran as historias do día a día nos campos de refuxiados e os efectos sobre as familias. Hameida defendeu que esa perspectiva non só enriquece a cobertura, senón que transforma a comprensión pública das crises. O énfase nas vidas concretas compón, dixo, unha forma de xornalismo máis humana e necesaria.
A segunda xornada do foro tamén contou coa participación de Andrea Proenza, que abordou as narrativas románticas que contribuíron á subordinación feminina na cultura popular. Autora de «Cartografías del deseo amoroso», Proenza analizou como a literatura, o cine e as redes sociais simplificaron as relacións afectivas ata converter parámetros como o matrimonio ou a maternidade en medidas de éxito ou fracaso para moitas mulleres. Ademais advertiu de que as plataformas dixitais amplificaron e distorsionaron estas expectativas, reforzando modelos que penalizan a autonomía feminina. A súa intervención conectou a representación cultural coas presións sociais que delimitan as opcións vitais das mulleres.
No peche da xornada interveu tamén Helena Resano, que participou no diálogo sobre o exercicio do poder nas redaccións e a necesidade de pluralidade dentro dos medios. Resano subliñou a import
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.