O inicio do curso universitario en Pontevedra trae consigo un cambio silencioso nos hábitos de ocio dos estudantes. Tres mozos que chegan este ano á facultade de Comunicación explican por que a tradicional noite de festa en locales ruidosos xa non encaixa cos seus plans. O diñeiro escasea, pero tamén crece a vontade de buscar encontros máis relaxados onde o diálogo prime sobre o volume.
O cambio de hábitos entre os universitarios
Os datos falan por si sós. Moitos estudantes aseguran que a falta de recursos económicos lles impide asistir ás saídas nocturnas habituais. Con todo, máis alá das limitacións económicas, existe un sentimento común que vai máis alá do diñeiro: a sensación de que os pubs e as discotecas xa non responden aos seus intereses. “Demasiado tempo” dedicado a bailar baixo luces estroboscópicas, “a cifra fala por si soa”. O resultado é unha diminución do consumo de alcohol e unha busca de alternativas que permitan manter a socialización sen o estrés dos ambientes ruidosos.
Quen percorreu hai uns anos o centro de Pontevedra durante o xoves, venres e sábados, tería visto como foron desaparecendo os locales de ocio nocturno. Xa non é raro ver as mesmas rúas desertas a altas horas da noite, algo que contrasta coa animación que antes ofrecían as terrazas e as discotecas. A tendencia non é só local, senón que se estende por toda a comarca, onde os mozos prefiren outros espazos para compartir o seu tempo libre.
Historias de tres estudantes
Unha moza de Val Miñor, de vinte anos, comparte o seu primeiro curso na facultade de Comunicación con dous compañeiros: Víctor, un mozo vigués de vinte e tres anos, e Marina, unha estudante luguesa tamén de vinte. Coñeceronse nun ciclo de realización audiovisual e agora comparten piso e rutina. Aínda que non preguntaron ao principio cantos pubs ou discotecas hai na cidade, a súa opinión é clara: non lles atrae o que eses espazos ofrecen.
O grupo destaca que a súa prioridade é poder falar, non bailar ao ritmo dunha canción repetitiva. Os bares que ofrecen mesas longas, ambiente tranquilo e a posibilidade de manter unha conversa fluída son os elixidos para os seus ratos de lecer. “Non parece casualidade”, coinciden, ao ver como as terrazas da zona do Peirao énchese de estudantes que buscan un lugar onde sentarse e discutir sobre os seus estudos, sen a presión de ter que estar de pé ou gastar diñeiro en bebidas caras.
A falta de diñeiro é un factor que non se pode ignorar. As facturas do aluguer, a comida e os materiais de estudo consumen gran parte dos seus ingresos, deixando pouco margen para gastar en saídas custosas. Este escenario levou a moitos a replantearse a idea de que saír de festa sexa sinónimo de diversión, optando en cambio por alternativas que permitan aforrar sen renunciar á compañía.
Por que os pubs perden atractivo
Os cambios xeracionais inflúen notablemente nas preferencias de lecer. Mentres que as xeracións anteriores vían no xoves, venres e sábados os días sagrados do lecer nocturno, a actual xeración universitaria valora a calidade da interacción por encima da cantidade de horas nun local. A saturación de ofertas musicais homogeneizadas e o ambiente a miúdo hostil dalgúns establecementos contribuíron a este distanciamento.
Os datos recollidos mostran un descenso no número de clientes habituais dos locais tradicionais. Os responsables do sector, aínda que non o admiten abertamente, observaron que os mozos prefiren outros formatos: desde pequenas cafeterías con wifi ata espazos culturais onde se organizan talleres ou proxeccións. A preferencia por lugares onde poidan «estar sentados, falar e estudar» converteuse nunha constante.
Ademais, a pandemia deixou unha pegada na forma de relacionarse. Moitos mozos desenvolveron durante o confinamento hábitos de estudo e reunión na casa, o que reforzou a idea de que o ocio pode ser productivo e relaxado sen necesidade de saír de festa. Esta mentalidade calou nas novas xeracións universitarias, que buscan un equilibrio entre o esforzo académico e o descanso.
Reflexión final
A situación actual en Pontevedra leva a preguntarse que lle reserva o futuro á noite xuvenil. Se os locais tradicionais non adaptan a súa oferta ás novas demandas, poderían quedar baleiros, mentres que os bares de carácter máis íntimo prosperarían. A clave estará en escoitar a quen pasa alí as súas tardes, entender que o ocio xa non se mide únicamente polo volume da música, senón pola calidade das conversacións. Como responderá o sector a esta transformación? O desafío é claro: reinventar a noite sen perder a súa esencia, apostando por espazos que permitan aos estudantes universitarios gozar do seu tempo libre sen deixar de lado as súas aspiracións académicas e persoais.
