Editorial: o rural galego non necesita máis propostas, senón execución
O IV Foro Rural Sustentable pechou a súa xornada central en O Castro de Caldelas cunha lista de propostas: emprendemento verde, dixitalización das explotacións, aldeas intelixentes, redes de colaboración. Soa ben. Soa ao que calquera galego consciente querría escoitar. Pero un non pode evitar preguntarse: ¿cantas destas iniciativas chegarán realmente a materializarse?
Galicia ten unha longa tradición de foros, congresos e xornadas sobre o rural. Fálase, débatese, fíxanse manifestos e, con demasiada frecuencia, todo queda en boas intencións. Mentres tanto, a sangría demográfica continúa: os pobos do interior perden habitantes ano tras ano, os colexios pechan, os consultorios médicos reducen horarios e os servizos básicos concéntranse nas cabeceiras de comarca. O Foro Rural Sustentable ten o mérito de reunir a actores clave —administracións, universidades, empresas, asociacións— e de poñer sobre a mesa propostas concretas. Pero o verdadeiro reto non está no diagnóstico nin no deseño de iniciativas, senón na execución.
O Camiño de Santiago, que bate récords de afluencia incluso en febreiro, demostra que o rural galego ten potencial. Miles de peregrinos percorren cada ano comarcas do interior de Lugo e A Coruña, deixando un impacto económico directo en albergues, bares, tendas e pequenas empresas locais. O Camiño funciona porque non é un foro: é unha realidade viva que xera actividade económica de forma orgánica. Por que non aplicar esa mesma lóxica ao medio rural?
A exposición sobre Cela e Álvarez Blázquez no Liceo de Ourense recordanos que a cultura galega soubo dialogar co mundo sen perder a súa identidade. O rural necesita ese mesmo espírito: abrirse á innovación, atraer talento novo, dixitalizarse, pero sen perder a esencia que o fai único. A dixitalización, o teletraballo e as novas tecnoloxías ofrecen oportunidades que hai unha década eran impensables para quen quixese vivir nunha aldea de Ourense ou Lugo.
As catro pontevedresas que pasaron da inspección marítima a finalistas do Mrs. +30 demostran que o talento galego non coñece barreiras. O rural tampouco debería coñecerlas. O Foro Rural Sustentable lanzou propostas. Agora hai que regalas con orzamento, prazos e vontade política. O rural non pode esperar outros vinte anos a que as conclusióes doutro foro se convertan en realidade.
O COB enfróntase ao Básquet Coruña no Pazo con a afición volcada. Esa é a enerxía que necesita o rural galego: a mesma paixón, o mesmo compromiso colectivo, a mesma determinación de non rendirse. O Foro Rural Sustentable xa falou. Agora toca actuar.
