Estados Unidos lanzou na noite do 13 ao 14 de marzo de 2026 ataques aéreos contra a illa de Jark, un enclave clave para a produción petrolífera iraní no golfo Pérsico e, de forma simultánea, contra unha milicia proiraniana en Bagdad. Washington xustificou a operación como cumprimento da ameaza formulada por Donald Trump de golpear infraestruturas enerxéticas iranianas se Teherán bloquease o estreito de Ormuz. Os bombardeos elevan a tensión nunha rexión xa convulsionada por enfrontamentos indirectos entre Irán e as forzas estadounidenses. A esta hora non hai datos oficiais completos sobre vítimas ou a magnitude dos danos nas instalacións atacadas.
A illa de Jark, situada no golfo Pérsico e próxima a unha das rutas marítimas máis sensibles do mundo, alberga instalacións e plataformas vinculadas á extracción e almacenamento de cru. O seu ataque supón un salto significativo na estratexia estadounidense, que ata agora priorizara sancións e operacións puntuais contra redes armadas na rexión. Analistas militares consultados por este xornal subliñan que un golpe a infraestruturas petrolíferas pode ter consecuencias de longo alcance sobre a capacidade de exportación de Irán e sobre a seguridade dos pasos marítimos polo estreito de Ormuz.
En Bagdad, as aeronaves estadounidenses concentráronse nun obxectivo relacionado cunha formación armada considerada por Washington aliñada con Irán. O ataque na capital iraquí incide na complexa situación na que Iraq trata de manter a súa soberanía mentres convive coa presencia de unidades paramilitares vinculadas a Teherán. A operación en Bagdad podería provocar tensións adicionais entre Washington e o Goberno iraquí, que noutras ocasións condenara intervencións no seu territorio sen previo aviso.
Fontes oficiais iranianas non emitiran unha resposta definitiva ao peche desta edición, aínda que en Teherán a posibilidade dunha represalia aparece hoxe como unha opción plausible en círculos políticos e militares. A escalada chega despois de que o Executivo estadounidense avisase de que interviría contra calquera intento iraniano de bloquear o estreito de Ormuz, arteria pola que circula unha parte significativa do comercio petrolífero mundial. A decisión de atacar instalacións enerxéticas eleva o risco dunha confrontación máis ampla que podería afectar tanto á economía como á seguridade rexional.
Expertos en seguridade marítima e en mercados enerxéticos advirten de que un deterioro maior na estabilidade do golfo Pérsico adoita traducirse en subidas dos prezos do petróleo e nunha maior presenza militar internacional nas rutas comerciais. Aínda así, avaliacións preliminares sinalan que o impacto real sobre a oferta dependerá da intensidade dos danos e da rapidez coa que Irán poida reparar ou compensar as infraestruturas afectadas. Pola de agora, as compañías navieiras e as autoridades de control do tráfico marítimo seguen con atención a evolución da situación.
En Washington, responsables do Pentágono e do Departamento de Estado limitaron os seus comunicados a mensaxes oficiais que subliñan a necesidade de protexer as rutas marítimas e de neutralizar ameazas procedentes de grupos armados apoiados por Irán. Non obstante, ata dispoñer de informes máis detallados, a comunidade internacional reclama prudencia e chamadas á desescalada para evitar unha conflagración de maior alcance. Nacións europeas e aliados na rexión vixían o desenvolvemento dos feitos e preparan posibles reaccións diplomáticas.
En Bagdad, a poboación e os dirixentes políticos poderían verse forzados a enfrontar as consecuencias das operacións estranxeiras no seu territorio, onde a presenza de forzas e milicias de distinta adscrición complica calquera resposta coordinada. O ataque engade presión sobre as autoridades iraquís para
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.