O adeus a Pepe Vilas, o home que fixo grande ao Teucro

Pontevedra perdeu a un deses nomes que non se esquecen. José Antonio Rodríguez Vilas, coñecido por todos como Pepe Vilas, faleceu este sábado aos 85 anos. Foi moito máis que un xogador. Foi a alma da Sociedade Deportiva Teucro durante catorce tempadas, un vínculo entre épocas, entre pavillóns e entre formas de entender o balonmán. O seu legado non se mide só en partidos, senón na pegada imborrable que deixa no vicedecano do balonmán nacional.

A noticia golpeou con forza ao deporte galego. Non todos os días vaise un home que viviu todo dentro dunha mesma camiseta. Daqueles primeiros anos nos que o balonmán era aínda un deporte en construción ás grandes fazañas que cimentaron a lenda do club azul. Vilas representa unha época irrecuperable, a do afeccionismo puro, a do amor por uns cores sen máis recompensa ca o orgullo de pertencer.

Un pioneiro entre dous balonmáns

Poucas veces se atopa a alguén que vivise a transición completa do deporte. Vilas foi deses privilexiados. Xogou ao balonmán a sete e tamén a once, cando as regras aínda non se unificaran e o campo era un territorio por explorar. Mais hai un dato que subliña a súa excepcionalidade: é o único xogador na historia do Teucro que disputou partidos en todas as instalacións que tivo o club. Dende o histórico Pasarón ata o Pavillón Municipal, pasando por Campolongo, El Vergel e Arzobispo Malvar. Cinco escenarios, unha soa fidelidade.

A súa historia co balonmán comezou moito antes de enfundarse a elástica do Teucro. Foi no Instituto onde se namorou do deporte, e alí formou parte dun equipo que fixo historia. En 1957 proclamáronse campións de España. Non era un título calquera: era a primeira vez que un centro público lograba semellante fito. Aquela semente xerminaría para sempre.

Xogador e adestrador, todo en un

Un ano despois, en 1958, comezou a súa relación oficial co Teucro. Mais a realidade é que Vilas xa vestira a camiseta azul antes, incluso cando non estaba permitido xogar en categoría sénior ata cumprir os 18 anos. O club xa sabía o que tiña entre mans. E el respondeu de sobra, compaginando as súas funcións sobre a pista coas de adestrador. Foi precisamente como técnico do terceiro equipo cando logrou un meritório terceiro posto no Campionato de España disputado en Zaragoza.

A súa vida deportiva está chea de anécdotas que explican o seu carácter. Difícil imaxinar a alguén con máis determinación. E é que Vilas desafiou o destino dende neno: entre os 5 e os 8 anos tivo unha perma enyesada. Nada lle impediu soñar co balonmán, nin sequera o yeso. Esa obstinación acompañouno sempre.

Unha vida de entrega e paixón

A figura de Pepe Vilas transcende o meramente deportivo. Nunha época na que o balonmán non tiña os focos de hoxe, el foi un deses piares anónimos que construíron un club dende a base. O seu nome estivo sempre ligado ao Teucro, incluso cando os anos o afastaron das pistas. Era un referente, un home a quen preguntar, un testemuño de excepción da evolución do balonmán galego.

A súa morte chega apenas uns meses despois da perda doutra lenda do balonmán galego, Gabi Ben Modo. Demasiado tempo sen estes mitos. O deporte pontevedrés quéixase orfo de dous dos seus grandes referentes. Mais a lembranza de Vilas, a daquele neno que xogou cunha perma escayolada e acabou sendo historia viva do Teucro, permanecerá en cada recuncho dos pavillóns que pisou.