Corría o ano 2017 cando as lapas saltaron os montes das parroquias e meteronse en Vigo. Non foi un aviso menor. Aquela noite, varios centos de persoas tiveron que abandonar as súas casas coa roupa posta. O lume, alimentado por un vento furioso, non respectou a fronteira entre o monte e a cidade. Agora, nove anos despois, a pregunta flota no aire: está Vigo preparado para unha evacuación masiva?
O certo é que a lembranza daquel domingo negro segue gravada na memoria de moitos vigueses. As lapas, que avanzaban dende os montes das parroquias, ameazaron vivendas e obrigaron aos servizos de emerxencia a activar un dispositivo sen precedentes na cidade. Realoxouse a preto de dúascentas persoas aquela noite. Unha cifra que, aínda que significativa, palidece ante a magnitude do que podería ocorrer se un incendio de características similares se repetise na actualidade.
O nivel 2 de emerxencia: cando o perigo é extremo
Convén recordar que o nivel 2 de emerxencia non é un simple trámite burocrático. Actívase cando o lume representa un perigo extremo para os inmobles e pode supoñer a orde de abandono das vivendas. Non é unha decisión que se tome ao chou. Implica mobilizar todos os recursos dispoñibles: Policía Local, bombeiros, Protección Civil e, en moitos casos, a Unidade Militar de Emerxencias.
Naquel 2017, a velocidade de propagación das lapas foi o factor determinante. O lume non daba tregua. Avanzaba polas ladeiras cunha rapidez que deixaba pouco marxe de reacción. Os veciños das parroquias máis altas, como Cabral, Lavadores ou Beade, foron os primeiros en recibir a orde de evacuación. A angustia palpadaba no ambiente. Ninguén sabía ata onde chegarían as lapas.
A pregunta que agora se fan os técnicos é se a cidade podería afrontar un incendio da magnitude do que afectou ao norte de Madrid. Alí, a maior evacuación da historia de España desprazou a 73.000 persoas. Unha cifra que pon os pelos de punta. Vigo, cunha poboación que rolda os 300.000 habitantes, ten os seus propios puntos febles.
As leccións do pasado: aprendemos algo?
Non é menor o dato de que, naquela ocasión, a coordinación entre os distintos corpos de seguranza e emerxencias foi clave para evitar unha traxedia maior. Con todo, dende entón, a pregunta sobre a capacidade de evacuación da cidade quedou no aire. Fixéronse simulacros a grande escala? Actualizáronse os plans de emerxencia?
O certo é que a Administración local e a autonómica traballaron nos últimos anos na mellora dos protocolos. Pero unha cousa son os plans sobre o papel e outra moi distinta a realidade cando o lume está nas portas. A xeografía de Vigo, coas súas rúas estreitas nalgunhas parroquias e maila súa orografía complicada, non facilita as cousas.
Aí está a clave. A evacuación dunha cidade non é só cuestión de vontade. Require infraestruturas, medios de transporte, puntos de encontro seguros e, sobre todo, unha poboación informada e preparada. En 2017, a maioría dos evacuados foron realoxados en pavillóns deportivos e centros cívicos. Pero se o número de afectados se multiplicase, a capacidade de acollida póríase a proba.
O papel dos servizos de emerxencia
Se un incendio destas características se declarase hoxe, os primeiros en responder serían a Policía Local e mailos bombeiros. Son eles os que, inicialmente, deben avaliar a situación e tomar as primeiras decisións. Pero cando o lume acadar o nivel 2, a responsabilidade recae na Xunta, que coordina os medios aéreos e terrestres.
A experiencia de 2017 demostrou que a rapidez na toma de decisións é vital. Non hai tempo para debates cando as lapas avanzan á velocidade do vento. Os responsables técnicos de seguranza saben que cada minuto conta
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.