O Consello de Ministros aprobou este martes 10 de marzo de 2026 un real decreto que garante o acceso á atención sanitaria pública ás persoas estranxeiras que residen en España sen autorización, co obxectivo de reforzar a universalidade do sistema e eliminar obstáculos administrativos que impedían a asistencia nalgúns casos. A medida, pactada entre o Ministerio de Sanidade e o de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, pretende facilitar a atención inmediata e homoxeneizar criterios nas comunidades autónomas. O Executivo sostén que se trata dunha corrección de fallos prácticos na aplicación de normativas previas e dunha aposta pola saúde pública como ben colectivo. A reforma entrará en vigor o día seguinte á súa publicación no Boletín Oficial do Estado.
No centro da normativa figura a simplificación dos trámites: quen non conte cunha cobertura por outras vías poderá presentar unha declaración responsable en centros de saúde ou hospitais e recibirá un documento provisional que lle permitirá acceder desde ese mesmo momento á asistencia. O texto substitúe listados de requisitos por un procedemento máis áxil, pensado para evitar demoras en situacións que requiren atención urxente ou continuada. Desde o primeiro contacto co sistema sanitario, a intención do Executivo é que a atención non quede supeditada á resolución administrativa de expedientes. Ademais, a norma regula a cooperación entre centros sanitarios e servizos sociais para facilitar as xestións.
Para acreditar a residencia en España a norma privilexia o empadroamento como proba preferente, aínda que acepta outras acreditacións como certificados de escolarización, informes de servizos sociais ou facturas de subministracións a nome do solicitante, de modo que non quede fóra quen non teña acceso inmediato ao padroado. A Administración terá un prazo máximo de tres meses para resolver as solicitudes e, en caso de silencio administrativo, a petición considerarase estimada. O mecanismo pretende reducir o limbo xurídico que deixaba a algunhas persoas sen acceso a prestacións básicas mentres se dirimían trámites.
O texto identifica de forma explícita colectivos con protección prioritaria: menores de idade, mulleres embarazadas —con atención durante o embarazo, parto e posparto— e vítimas de violencia de xénero, violencia sexual ou trata, que terán acceso inmediato sen necesidade de achegar a documentación previa. Tamén se estenden garantías a solicitantes de protección internacional, solicitantes de estatus temporal e persoas con discapacidade, para as cales se prevén soportes e formatos accesibles no proceso. Estas medidas responden a criterios sanitarios e de dereitos humanos que buscan evitar vulneracións por motivos administrativos.
O real decreto inclúe ademais unha ampliación da cobertura para cidadáns españois de orixe que residan no estranxeiro e que se trasladen temporalmente a España se carecen de cobertura por convenios internacionais, así como modificacións no copago ortoprotésico: quen xa están exentos do copago farmacéutico ambulatorio, como pensionistas con rendas baixas ou persoas con discapacidade, quedarán tamén exentos de pagar estes produtos. O Goberno defende que eses cambios poñen fin a incoherencias no esquema de prestacións e alivian cargas económicas para colectivos vulnerables.
A norma xorde, segundo explican desde o Executivo, para corrixir problemas de aplicación derivados do Real Decreto-lei 7/2018, impulsado polo Goberno de Pedro Sánchez para restituír a universalidade sanitaria, e dos recortes que introduciu o Real Decreto-lei 16/2012 baixo o Executivo de Mariano Rajoy. Fontes ministeriais sosteñen que a reforma non crea novos dereitos, senón que facilita o seu exercicio e elimina barreiras que na práctica impedían a asistencia. Os servizos autonómicos de saúde serán
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.