A tragedia golpeou este domingo ao mundo do motor galego. Un accidente durante a celebración da Subida a Taboadela acabou coa vida dun piloto ourensán de 48 anos, coñecido no circuíto como Pijo ou Suso. O sinistro, ocorrido en plena competición, deixou un baleiro inmenso nunha comarca onde este deportista era unha figura querida e respectada.
Segundo adiantou A Voz de Galicia, o falecido era Xesús López, aínda que poucos o chamaban polo seu nome real. Na carrocería dos seus prototipos e no cristal traseiro dos seus coches figuraba a súa identidade oficial, pero nos paddocks e entre os afeccionados sempre foi Suso, ou simplemente Pijo. Un home, en definitiva, cuxo vínculo coa velocidade e a mecánica transcendía o meramente deportivo.
Unha vida dedicada á competición
Difícil atopar a alguén no automovilismo ourensán que non coñecese a figura de Suso. A súa traxectoria nas probas de montaña e nos ralis da zona era longa e fructífera. Non era un recén chegado; levaba anos competindo, forxando un nome que resonaba con forza nos circuitos da provincia e máis aló. O seu amor polo motor, como se repitiu nos círculos próximos, era inquebrantable.
A Subida a Taboadela, a proba na que perdeu a vida, é un clásico do calendario automovilístico galego. Cada ano atrae a pilotos de toda a comunidade e a centos de espectadores que se congregan ao longo do percorrido para gozar da destreza e da valentía dos participantes. Este domingo, con todo, a xornada festiva converteuse en luto. O accidente produciuse durante unha das mangas da competición, e a pesar da rápida intervención dos servizos médicos, nada se puido facer para salvar a vida do piloto.
A dor dunha afición que perde a un dos seus
A noticia correu como pólvora entre os afeccionados ao motor da provincia. As mostras de pesar non tardaron en chegar, e o nome de Suso comezou a circular nas conversacións e nas mensaxes de condolencias. Non parece casualidade que o impacto fose tan profundo. Non falamos só dun competidor; falamos dunha persoa que formaba parte da trama deste deporte, que compartía a súa paixón con xenerosidade e que era un referente para as novas xeracións de pilotos.
Poucas veces un accidente nunha proba local xera unha conmoción tan palpable. Pero é que Suso non era un piloto anónimo. A súa presenza nas carreiras era habitual, o seu trato próximo e o seu estilo de condución, agresivo e elegante ao mesmo tempo, lle habían granxeado unha legión de seguidores. Os que o viron competir coinciden en que sobre o asfalto se transformaba, mostrando unha entrega que roçaba o absoluto.
Un deporte con un risco inherente
A tragedia de Taboadela reabre, inevitabelmente, o debate sobre a seguridade nas probas de automovilismo. A ninguén se lle escapa que os pilotos son conscientes do perigo ao que se enfrontan cada vez que se poñen o casco. É un risco asumido, parte da esencia dun deporte que esixe reflexos, valor e unha frialdade mental difícil de atopar noutras disciplinas. Con todo, cando ocorren estes sucesos, a pregunta sobre que máis se podería facer para evitalos sobrevoa o ambiente.
Os organizadores da Subida a Taboadela, cumprindo cos protocolos establecidos, suspenderon a proba de inmediato. A xornada, que debía ser unha celebración do motor, converteuse nun día de luto. Os participantes, visibelmente afectados, retiráronse do lugar mentres os servizos de emerxencia traballaban no punto do sinistro. A escena, descrita polos que estaban alí, era de unha tristeza absoluta.
