A Fiscalía Anticorrupción puxo sobre a mesa unha petición impoñente: 173 anos de prisión para o expresidente do BBVA, Francisco González, e unha sanción económica de 181,8 millóns de euros para a entidade financeira. A acusación vincula os cargos ao encargo de traballos ao comisario xubilado José Manuel Villarejo entre 2004 e 2006, e atribúe á entidade delitos de suborno activo e descubrimento e revelación de segredos de particulares con difusión a terceiros.
O caso e as acusacións
Segundo fontes xurídicas consultadas, o Ministerio Fiscal considera acreditado que os encargos a Villarejo incluíron actividades que haberían traspasado a legalidade, desde a obtención de información reservada ata condutas que poderían encadrarse como suborno. Máis aló da responsabilidade individual que se reclama para González, a Fiscalía eleva a vista cara á propia institución bancaria: acusa o BBVA de carecer dun “programa de control” capaz de supervisar as decisións do máximo executivo e, por iso, pide que a entidade responda penalmente.
O período ao que se refire a peza instrutora —a mediados da primeira década do século XXI— coincide con anos de expansión e intensificación de operacións empresariais que, segundo o escrito fiscal, facilitaron a contratación de servizos externos de intelixencia. A Fiscalía reclama que esas contratacións non foron simples informes comerciais, senón que, en determinados encargos, empregáronse métodos ilícitos para obter información sobre particulares e organizacións e, posteriormente, difundila a terceiros.
En termos prácticos, a petición de pena afecta tanto á persoa física como á xurídica. Para Francisco González solicítanse anos de prisión pola acumulación de distintos delitos; para BBVA, unha multa millonaria que, ademais da sanción económica, ten un forte compoñente simbólico: responsabilizar a unha gran entidade por fallos de gobernanza corporativa e control interno.
Contexto e antecedentes
O caso contra Villarejo, pola súa magnitude e ramificacións, leva anos alimentando causas xudiciais na Audiencia Nacional. Non é a primeira vez que o nome do comisario aparece asociado a un escándalo de espionaxe empresarial; con todo, a novidade neste procedemento é a contundencia da acusación contra a cúspide dunha entidade bancaria de primeiro orde e a solicitude explícita de responsabilidade penal para a propia entidade.
A figura de Francisco González é coñecida no panorama financeiro español. Presidiu o banco durante anos de profunda transformación e marchou na segunda metade da década pasada, despois dun mandato marcado por fusións, adquisicións e expansión internacional. Agardando confirmación oficial sobre a resposta da defensa, é previsible que tanto o exdirectivo como a entidade cuestionen a cualificación xurídica dos feitos e a proporcionalidade das penas solicitadas pola Fiscalía.
Convén lembrar que a lexislación sobre responsabilidade penal das persoas xurídicas en España endureceu a esixencia de mecanismos de control e cumprimento interno. Desde esa perspectiva, a acusación plantexa un debate xa recurrente: ata que punto as grandes corporacións deben ser vixiladas por órganos internos e externos para evitar que decisións individuais dos seus dirixentes produzan danos penais e reputacionais.
Repercusións e próximos pasos
A petición da Fiscalía non é unha sentenza; abre, iso si, un proceso que pode alongarse meses e incluso anos. O seguinte capítulo virá determinado polo calendario procesal da Audiencia Nacional: a admisión da acusación, a vista previa e o eventual xuízo oral. Por agora, a noticia removeu os despachos de reguladores, conselleiros e asesores le
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.