A maioría da poboación israelí apoia a campaña militar lanzada contra Irán e amosa unha crecente cohesión co Goberno dende o inicio dos combates, segundo varias sondaxes realizadas nos primeiros días do conflicto. Os sondaxes sitúan o apoio arredor do 82% a nivel nacional, cun 93% de respaldo entre xudeus israelís e un 26% entre cidadáns árabes do país. As autoridades advertiron que a operación, emprendida xunto cos Estados Unidos, podería prolongarse durante semanas ou incluso máis tempo. As sirenas que interrompen a vida cotiá desde hai once días son xa parte da nova normalidade en moitas cidades do centro e do norte do país.
En barrios como Petach Tikva, na periferia de Tel Aviv, os cidadáns aprenderon a convivir cos avisos de ataque e cos refuxios improvisados. O caso de Harry Toledo, un pai que vive esa localidade, reflicte a rutina dunha familia que tenta manter a normalidade para os seus fillos a pesar das alarmas constantes. Toledo relata como unha celebración de aniversario infantil foi interrompida por unha alerta e obrigou aos asistentes a buscar protección nun edificio próximo, un episodio que resume a adaptación cotiá a un conflito que non parece ceder. A experiencia persoal repítese en numerosas localidades onde o sistema de alertas e sirenas permite á poboación acubillarse con poucos minutos de aviso.
Os sondaxes publicados polo Instituto da Democracia de Israel (IDI) e polo Instituto de Estudos de Seguridade Nacional coinciden nun respaldo maioritario á ofensiva. O IDI recolleu un 93% de apoio entre xudeus e un 26% entre árabes, o que arroxa unha media nacional do 82%, mentres que o outro centro de investigación apuntou a un apoio do 81% e a que o 63% da poboación cre que a guerra debería prolongarse ata a caída do réxime iraniano. Estes porcentaxes reflicten tanto a polarización interna como a fortaleza dun sentimento de seguridade que impulsa a moitos cidadáns a apoiar medidas drásticas.
A implicación de Hezbolá e os recentes lanzamentos de mísiles en zonas como Elad e os seus arredores aumentaron a sensación de ameaza no centro do país, unha circunstancia que o Goberno emprega para xustificar a ofensiva. As autoridades reforzaron as mensaxes dirixidas á poboación para prepararse ante a posibilidade de escaladas e mantiveron un discurso centrado en neutralizar o risco que atribúen ao réxime de Teherán. Neste marco, a alianza cos Estados Unidos e outros aliados foi exhibida como clave para a eficacia da campaña e para facer fronte a unha ameaza transrexional.
A pesar do amplo respaldo, as sondaxes tamén evidencian divisións significativas dentro da sociedade israelí. A menor aprobación entre cidadáns árabes pon de relevo tensións de longa duración e a desconfianza cara a unha estratexia que, segundo ese sector, podería agravar a inestabilidade e as consecuencias humanitarias na rexión. Organizacións da sociedade civil e voces críticas advertiron sobre os efectos na convivencia interna e sobre o risco de que un conflito prolongado agrave rupturas políticas e sociais no país.
Na vida cotiá, moitos israelís insisten en preservar costumes e actividades a pesar da guerra: saír a tomar un café, celebrar reunións familiares ou levar os nenos aos parques cando as alertas o permiten, actos que, segundo cidadáns entrevistados, serven para manter a moral colectiva. O Goberno, pola súa banda, mantén un esforzo comunicativo orientado a transmitir control e a explicar a necesidade estratéxica das accións militares. Expertos en seguridade consultados por medios internacionais interpretan ese discurso como parte dunha estratexia para consolidar apoio interno ante unha operación que pode prolongarse e requirir sacrificios.
As cifras de respaldo público tradúcense nunha maior
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.