Lugo aproba a súa Zona de Baixas Emisións e negocia unha área de baño fluvial con todas as administracións

O pleno municipal deu luz verde este xoves á ordenanza que regulará o acceso de vehículos ao centro histórico. As sancións non chegarán ata o verán de 2027. En paralelo, a alcaldesa impulsa unha mesa de traballo para habilitar un espazo de baño no río co mesmo espírito de acordo que permitiu a nova sede da Protectora.

Poucas veces un pleno municipal concentra tanto futuro nunha soa sesión. O ocorrido este xoves en Lugo ten dúas caras: unha xa resolta, a da ordenanza de mobilidade; e outra aínda aberta, a de recuperar o río como espazo de lecer. Ambas comparten un mesmo fío condutor: a busca de consenso.

A Zona de Baixas Emisións (ZBE) é xa unha realidade administrativa. O texto saíu adiante cos votos favorábeis do PP e a abstención do PSOE e o BNG. Non foi un camiño doado: o documento recibiu 41 alegacións dunha decena de colectivos, un dato que dá medida do debate cidadán que xerou a medida.

Convén recordar que o control efectivo do tráfico no casco histórico non será inmediato. A ordenanza publicarase no Boletín Oficial da Provincia e, pasados quince días, empezará a aplicarse. Pero as multas terán que agardar. O calendario fixado establece unha moratoria dun ano para que os lucenses se familiaricen coa nova norma. Durante ese período, as labores de supervisión centraranse máis en informar ca en sancionar. Non será ata o verán de 2027 cando os condutores que circulen sen permiso polo centro empezarán a recibir penalizacións económicas.

Aí está a clave do deseño: unha implantación progresiva que busca a pedagoxía antes ca a recadación. O Concello optou pola man tendida, polo menos durante os primeiros meses de vixencia.

Un río como espazo de consenso

A segunda perna da xornada ten que ver coa auga. A alcaldesa anunciou a convocatoria dunha reunión de traballo coa Xunta, a Deputación e a Confederación Hidrográfica para abordar a creación dunha zona de baño público no río. O obxectivo non é outro que repetir o modelo de colaboración interadministrativa que fixo posíbel a nova sede da Protectora de Animais.

O anuncio non é menor. Falamos dun asunto que arrastra décadas de demandas cidadás e que sempre chocou coa complexidade das competencias compartidas. A calidade da auga, a seguridade dos bañistas e a compatibilidade con outros usos do río son cuestións que esixen unha resposta coordinada. E esa coordinación é, precisamente, o que se busca con esta mesa de traballo.

Non parece casualidade que o anuncio chegue no mesmo pleno que aprobaba a ZBE. Ambas as iniciativas comparten un mesmo ADN político: a vontade de transformar a cidade con acordos, non con imposicións. A alcaldesa semella ter aprendido a lección da Protectora, onde o entendemento entre administracións permitiu desbloquear un proxecto longamente reivindicado.

A moratoria como estratexia

A decisión de atrasar as sancións ata 2027 merece unha lectura atenta. Por un lado, responde á lóxica de que calquera cambio de hábitos precisa tempo. Os condutores lucenses terán doce meses para interiorizar que zonas están restrinxidas, que horarios se aplican e que vehículos poden acceder. Durante ese período, os axentes municipais exercerán unha labor máis divulgativa ca punitiva.

Por outro lado, a moratoria tamén ten unha lectura política. Permite que a medida se consolide sen xerar un rexeitamento frontal na cidadanía. As 41 alegacións presentadas polos colectivos sociais demostran que a ZBE non foi un camiño de rosas. Un despregamento sancionador inmediato podería ter avivado a controversia. O calendario elixido, en cambio, deixa marxe para a adaptación.