O Concello de Lugo dará un paso normativo sen precedentes en España: modificará a súa ordenanza de protección ambiental para obrar a que as plantas de biogás e outras industrias potencialmente contaminantes se instalen a un mínimo de tres quilómetros dos núcleos de poboación ou das vivendas unifamiliares. A proposta chegará ao pleno municipal este mesmo mes.
Un baleiro legal que ninguén cubrira
Non é un detalle menor. Actualmente non existe regulación específica nin a nivel estatal nin autonómico que fixe unha distancia de seguridade entre este tipo de actividades —as que poden resultar molestas ou nocivas— e os lugares onde vive a xente. Lugo sería así a primeira cidade galega, e probablemente a primeira do país, en poñer cifra a ese «adecuado» que tanto se prestou a interpretacións.
Porque a redacción anterior era, vista en retrospectiva, difusa. O artigo 80 da ordenanza —cuxa publicación se remonta a fai anos— sinalaba simplemente que as actividades que orixinen excrementos de animais ou produzan residuos fedorentos deberían situarse «a unha distancia adecuada do núcleo poboacional». Adecuada. Sen metros, sen criterio, sen marxe de actuación claro para os técnicos municipais.
O texto que cambia as regras
Coa modificación, o mesmo artigo recollerá ademais que as plantas de biogás situadas en solo rústico deberán ubicarse a non menos de 3.000 metros do núcleo de poboación máis próximo. Tres mil metros exactos. A cifra fala por si só, sobre todo se se compara coa indefinición anterior.
Para o alcalde, tratado aquí como responsable municipal, a medida é un asunto pendente desde a súa chegada ao goberno local. O certo é que o debate sobre estas instalacións levaba tempo quentando o ambiente político lucense e da provincia, onde varios proxectos xeraron recelos veciñais.
O contexto: o biogás no punto de mira
O auxe das plantas de biogás no medio rural galego levantou protestas en distintas comarcas. En Abadín, por exemplo, un proxecto industrial recente dividiu ao municipio: reticencias entre os veciños e un Concello que evitou pronunciarse claramente. Tamén houbo manifestacións ante a sede da Xunta contra estas instalacións.
A ninguén se lle escapa que a ausencia de normativa xogaba en contra dos municipios. Sen distancias mínimas fixadas por lei, cada proxecto estudábase caso por caso, coa inseguridade xurídica que isso supón tanto para promotores como para residentes. Aí está a clave da iniciativa lucense: converterse en referencia mentres as administracións superiores non actúan.
Que vén agora
A modificación deberá pasar polo pleno municipal este mes. Quedará por ver se outros concellos de Galicia copian o modelo e se, co tempo, a Xunta ou o Estado asumen a cuestión cunha regulación de alcance superior. Demasiado tempo levaba este asunto sobre a mesa.
A pregunta que flota no aire é obvia: se unha norma municipal pode fixar tres quilómetros, por que non existe aínda un criterio estatal para unha tecnoloxía que avanza máis rápido que a lei? Lugo decidiu non esperar. Outros territorios con proxectos de biogás sobre a mesa farán ben en mirar cara á cidade amurallada antes de que o debate lles chegue, como xa lles chegou a Abadín, sen regras claras coas que responder aos seus veciños.
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña