PONTEVEDRA. O río Valdecorvos voltou a saír do seu leito esta semana en Pontevedra, no que xa é o noveno episodio de inundación rexistrado no que vai de ano. A crecida, provocada por un chuvizo de curta duración, obrigou a mobilizar a Protección Civil e os servizos de emerxencias municipais. A asociación de afectados avisa de que o desbordamento produciuse sen que a pleamar influíra no episodio, un dato que ao seu xuízo agrava a preocupación polo estado do leito.
Un chuvizo breve e o río arriba
Non foi necesaria unha galerna. Basta, segundo se comproba unha vez máis, con unha chuvia pasajera para que o Valdecorvos desborde. A última crecida chegou este xoves e as consecuencias foron as de sempre: garaxes anegados, alvéos que ceden e augas residuais circulando pola vía pública. A cifra fala por si soa. Nove inundacións en menos dun ano.
Segundo a Asociación de Afectados polas Inundacións do Río Valdecorvos (Afirval), o caudal saiu do seu leito antes de que se rexistrara pleamar. De feito, a marea alta tivera lugar ás 16.56 horas, máis de tres horas e media antes do episodio, polo que a súa influencia sería nula. Ese detalle non é menor. Cando un río urbano se desborda sen empuxe do mar, a explicación hai que buscala río arriba: no leito, na súa capacidade de desaugue, no que arrastran as augas.
Danos nas rúas de sempre
O garaxe do número 12 da rúa Casimiro Gómez volveu a quedar inundado, un dos puntos que sofren de forma recorrente cada vez que o río crece. A auga, ademais, levantou tapas de alvéo e arrastrou toallitas e augas residuais ata a superficie. Na rúa Padre Fernando Olmedo tamén se rexistraron danos, segundo denuncia a asociación. Os nomes repítense, e iso é precisamente o que inquieta aos veciños.
A mobilización da Protección Civil e dos servizos de emerxencia volveu ser necesaria, unha resposta que xa forma parte do guión cada vez que o Valdecorvos se sale de control. Demasiado tempo levan repetíndose as mesmas escenas nos mesmos lugares.
A alarma de Afirval polo estado do cauce
Para a asociación de afectados, a situación é especialmente preocupante precisamente polo que este episodio demostra: que non se necesita a combinación de chuvia e marea alta para que o río inunde. A entidade lembra que noutros desbordamentos rexistrados este ano —como o ocorrido o 27 de xaneiro, entre outros— tampouco houbo marea alta de por medio.
Afirval alerta, ademais, do estado do tramo do río que discorre pola zona afectada, ante a posibilidade de que existan problemas de acumulación ou obstáculos que dificulten a evacuación do caudal cando as chuvas se intensifican. A asociación leva tempo insistindo en que a solución non pode limitarse a bombear auga e levantar garaxes despois de cada crecida. Ninguén discute a labor dos equipos de emerxencia. O que os afectados reclaman é que non haxa que recurrir a eles.
Un río que pide solucións, non parches
Convén lembrar que as inundacións do Valdecorvos converteronse nunha constante nalgúns puntos de Pontevedra, ata o punto de que os propios afectados se organizaron en asociación para dar visibilidade ao problema e presionar por solucións estruturais. Cada episodio reforza o seu argumento: se unha chuvia breve basta para anegar garaxes e facer sair augas residuais á rúa, o problema non está no ceo senón no cauce.
A pregunta que flota sobre todo isto é sinxela de formular e difícil de responder: ¿cantas crecidas máis terán que producirse —as nove deste ano xa son un récord para este cauce, segundo Afirval— antes de que se aborde de raíz o estado do río? Mentres chegue esa resposta, os veciños de Casimiro Gómez e Padre Fernando Olmedo seguirán mirando o ceo cada vez que chova.
