A volta das clases, a vendima en marcha e, este ano, un motivo adicional para que setembro se mire con menos receo na provincia de Lugo: a reaparición da baixa fiscal de 20 céntimos por litro no gasóleo. Unha medida que, aplicada sobre o volume de consumo habitual do territorio lucense, se traduce nun respiro económico cifrado en torno aos cinco millóns e medio de euros mensuais.
O campo e a estrada, protagonistas da aforro
Lugo é unha provincia cunha xeografía que castiga a carteira. Distancias longas, transporte público escaso fóra dos eixos principais e unha economía onde o tractor, a furgoneta e o camión son ferramentas de traballo tan imprescindibles como a propia man de obra. Non é casualidade que o gasóleo domine aquí o mercado de carburantes cunha autoridade que non ten nas grandes urbes.
Segundo os datos oficiais do Instituto Galego de Estatística, durante o pasado exercicio consumíronse na provincia algo máis de 279.000 toneladas de gasóleo de automoción e de uso agrícola, un volume lixeiramente superior ao do ano anterior. Traducido a litros, falamos de centos de millóns, unha cifra que explica por que unha baixa aparentemente modesta —20 céntimos— acaba multiplicándose ata converterse nun impacto de millóns.
Onde se concentra o consumo
O reparto do consumo lucense debuxa un mapa elocuente. Máis de tres cuartas partes do gasóleo consumido corresponde ao tipo A, o diésel convencional que move coches, furgonetas, camións e autobuses. O resto é gasóleo B, o carburante bonificado reservado en exclusiva a maquinaria agrícola, industrial e de obra: tractores, colleitadoras e equipos de construción.
Esa cuarta parte dedicada ao campo e á obra non é un dato menor. Coincide co calendario de setembro, mes de campaña intensiva en moitas explotacións, e suxire que a baixa chegará nun momento especialmente sensible para un sector que traballa con marxes estreitas e facturas de combustible elevadas.
Unha excepción que xera debate
A medida, con todo, non cobre todo o espectro do gasóleo: o de calefacción queda fóra. Trátase dunha exclusión con repercusións directas nunha provincia como a lucense, con amplas zonas rurais onde a caldeira de gasóleo segue sendo a solución maioritaria para combater o inverno. Quen enchen o depósito de cara á tempada fría non verán beneficiado o seu peteiro por esta iniciativa, polo menos de forma directa.
A decisión de acoutar a baixa ao transporte e ao agro plantea unha pregunta lexítima: quen decide que usos merecen protección fiscal e cales non? A distinción entre combustible «produtivo» e combustible «de confort» ten lóxica económica, pero en territorios avellentados e con rendas baixas, a calefacción dificilmente pode considerarse un luxo prescindible.
Un respiro temporal, non unha solución
Convén non perder a perspectiva. A baixa é unha medida de urxencia, deseñada para amortecer o prezo dos carburantes nun momento concreto, e o seu historial recente xa demostrou que pode retirarse e recuperarse segundo o ciclo político e económico. Os consumos lucenses, de feito, non deixan de medrar ano tras ano, o que apunta a que o problema de fondo —unha mobilidade totalmente dependente do vehículo privado e do combustible fósil— segue intacto.
Para o transportista que cruza a provincia a diario, para o gandeiro que percorre varias explotacións ou para o autónomo que factura quilómetros, cinco millóns e medio ao mes repartidos entre todos eles supoñen un alivio real pero repartido: nin transformacional nin suficiente para cambiar custos estruturais.
Compartir esta nova
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. O segundo ao mando da Garda Civil en Lugo aparece sen vida nunha pista forestal de Baleira