Unha columna de fume negro volveuse visible este mércores desde practicamente calquera punto da cidade de Lugo. A orixe estaba en O Carqueixo, na parroquia de Santa María de Bóveda, onde un morea de pneumáticos e outros residuos foi prendido lume de forma intencionada xunto a un asentamento chabolista. Nunha xornada de risco extremo de incendio, o dispositivo de extinción respondeu con todos os medios dispoñibles.
Un lume intencionado en pleno risco extremo
Non foi un accidente. Persoas sen identificar prenderon lume ás rodas e a outros residuos cun obxectivo ben coñecido no sector da chatarra: recuperar os metais cos que se fabrican os pneumáticos, especialmente o aceiro das súas armaduras internas. A práctica, ilegal e moi contaminante, repítese con frecuencia no contorno dos asentamentos da comarca de Lugo, e este mércores volveu poñer en xaque os dispositivos de extinción.
A fonte consultada recolle que non é a primeira vez que sucede. Ao contrario: o suceso forma parte dunha dinámica habitual, con episodios anteriores que tamén xeraron enormes columnas de fume negro visibles desde a capital provincial. Que un xesto tan pequeno —unha cerilla sobre un morea de pneumáticos— poida desembocar nun despregamento destas dimensións di moito do contexto no que se produce: pleno agosto, vexetación seca e nivel de risco extremo.
O despregamento: helicóptero, dúas avionetas, catro brigadas e seis bombeiros
A resposta foi contundente. Para atacar as chamas desde o aire mobilizáronse un helicóptero e dúas avionetas, mentres que en terra traballaron catro brigadas e catro camións contra incendios forestais. A eles sumáronse seis bombeiros e dous vehículos motobombas dos servizos municipais de Lugo.
A cifra fala por si soa. Estamos a falar dun lume que, en orixe, era apenas un morea de pneumáticos ardendo nas inmediacións dun poboado. Pero nunha xornada de risco extremo, ningún lume é pequeno: o vento, o terreo e a proximidade de masa forestal converten calquera conato nunha ameaza potencialmente seria.
Segundo a información dispoñible, a actuación rápida e eficaz dos equipos permitiu controlar o lume en torno ás sete da tarde, apenas dúas horas despois de que a columna de fume se fixese visible desde a cidade. O traballo, con todo, non terminou aí: os efectivos tiveron que permanecer na zona para vixiar que o lume non se reacendese ou que alguén non volvese acendelo. Un detalle que resume a natureza do problema: non basta con apagar, hai que custodiar.
O Carqueixo, un punto conflitivo recorrente
Convén lembrar que o lugar onde se orixinou o lume non é un punto calquera. O asentamento chabolista próximo a O Carqueixo leva anos aparecendo nas informacións sobre queimas de residuos na comarca, nun ciclo que as administracións non lograron romper: acúmanse pneumáticos e chatarra, quéimanse para extraer o metal, xérase alarma e despreganse medios de extinción. E volta a empezar.
A ninguén se lle escapa o custo dese ciclo. Cada despregamento como o deste mércores —aeronaves, brigadas, camións, bombeiros municipais— supón un gasto público considerable e un risco para os propios efectivos, que deben traballar en condicións difíciles sobre un lume de fumes tóxicos. A combustión de pneumáticos libera substancias altamente contaminantes, un dano ambiental que se engade ao risco forestal propiamente dito.
O certo é que a xornada deste mércores non se limitou a este episodio. O mesmo medio recollía tamén unha alarma na calzada romana de Lugo por un lume nunha leira abandonada entre edificacións, o que debuxa unha tarde complicada para os dispositivos de extinción na provincia, con varias frontes simultáneas e as condicións meteorolóxicas en contra.
