O COB salvou un partido complicado no Pazo de Ourense o 15 de marzo de 2026 e impúxose ao Tizona por 79-77, pero a vitoria deixou máis dúbidas que certezas. O equipo ourensán chegou ao descanso irrecoñecible e tivo que recorrer a unha mellor defensa na segunda metade para darlle a volta a un encontro que puido perder. A sensación ao final foi de alivio e advertencia: o triunfo mantén vivas as opcións de play off, pero expuxo fallos que non pode permitirse.
A primeira metade foi moi frouxa por parte do equipo local, que xogou por debaixo das súas posibilidades e acumulou minutos de incertidume. Esa falta de continuidade e de oficio fíxo temer polas súas aspiracións nunha liga cada vez máis esixente. O Pazo, volcado co equipo, contribuíu a cambiar o foco e a empurrar unha reacción que resultou decisiva.
O rival tampouco ocultou a súa calidade: o Tizona confirmou por que compite con equipos de maior orzamento e elenco, pese a estar loitando por evitar o descenso. A súa proposta de xogo incomodou ao COB e deixou claro que este grupo pode plantar batalla a calquera cando atopa o seu ritmo. A Primeira División da FEB volve mostrarse como unha categoría dura e de altas esixencias.
Partido de altibaixos e reacción na segunda metade
O inicio do segundo tempo trouxo unha mellor versión do COB, máis intenso en defensa e máis directo no ataque, capaz de recortar distanzas e afrontar os últimos minutos con opcións reais de triunfo. A presión sobre os visitantes foi maior e as perdas do Tizona converteronse en ocasións para o local. O resultado final, 79-77, reflicte un axuste na recta final máis que unha superioridade sostida.
O protagonismo individual tamén apareceu nos instantes decisivos; xogadores coma Kingsley Okanu mostraron a súa enerxía e foron felicitados polos seus compañeiros nos minutos de celebración. O equipo celebrou a vitoria, aínda que consciente de que o esforzo tivo máis que ver con levantar o ton que con un plan de xogo brillante.
A xornada, ademais, tivo un ambiente festivo: ata case os últimos minutos o máis comentado no pavillón foi a exhibición de breakdance de Mini Ali, que animou o público e contribuíu a un final de partido vibrante. A afección do Pazo volveu aparecer como factor importante, empurrando nos momentos delicados e celebrando o pasamanos final.
Lección para o vestiario
As palabras do adestrador rival resumiron a sensación xeral sobre o encontro: recoñecemento ao equipo ourensán pola súa campaña, pero tamén a constatación de que o COB non pode durmirse. Así o expresou o adestrador do Tizona, Denís Pombar, tras o partido, nun comentario que reflicte o respecto do resto de adestradores cara ao conxunto local.
«Hai que darlle a noraboa ao COB pola tempada que está a facer, é digna de recoñecemento. Non só polas vitorias que leva senón por como xogan como equipo. Paréceme un equipo que dende fóra, se non tivésemos que xogar contra eles, dá gusto ver».
Se o vestiario interioriza a advertencia, o partido de onte pode lerse como unha proba superada cunha nota baixa: capacidade de reacción e carácter para pechar un encontro axustado. Se non, a mesma fragilidade mostrada na primeira metade podería pasar factura en enfrontamentos vindeiros contra rivais directos.
En termos clasificatorios, a vitoria mantén ao COB na loita polos postos de play off, pero subliña a necesidade de evitar altibaixos. A Primeira FEB non perdoa, e os equipos que aspiran ás prazas de ascenso deben demostrar consistencia durante as
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.