Un exxinecólogo que exerceu na cidade de Arnhem, nos Países Baixos, utilizou o seu propio seme para inseminar pacientes en polo menos dezaseis casos entre as décadas de 1970 e 1980, segundo unha investigación independente encargada polo hospital onde traballaba. O médico, cuxa identidade non foi revelada e que xa faleceu, recorreu a ese procedemento cando os doadores previstos non se presentaron, sen o coñecemento nin o consentimento das mulleres afectadas nin das súas parellas. O estudo, presentado o 10 de marzo de 2026, tamén sinala que o facultativo era portador dunha enfermidade herditaria, dato que agravou as preocupacións sobre a saúde e a identidade dos descendentes.
A investigación foi promovida polo hospital Rijnstate de Arnhem tras sospeitas sobre prácticas irregulares no servizo de fertilidade. Segundo o informe, o propio médico admitiu ante os investigadores que usara o seu material biolóxico en situacións puntuais para non deixar sen opción as pacientes, unha conduta que o centro define agora como impropia e reprobable. Os investigadores conseguiron identificar polo menos dezaseis fillos biolóxicos atribuíbles a esas inseminacións, aínda que o hospital advirte que esa cifra podería ser parcial e que segue aberta a posibilidade de atopar máis casos.
O hospital pediu a calquera persoa que sospeite ser descendente do xinecólogo que se poña en contacto coa organización neerlandesa Fiom, especializada en probas de paternidade e asesoramento xenético. Fiom coordinará a recollida de mostras de ADN para contrastalas cos perfís que xa se obtiveron na investigación, co obxectivo de esclarecer o alcance real e facilitar o dereito das persoas afectadas a coñecer a súa orixe. O centro sanitario subliñou a importancia de manexar a información médica coa máxima confidencialidade, especialmente pola presenza dunha enfermidade herditaria no proxenitor biolóxico.
Para a dirección do hospital, a conduta do xinecólogo supón unha violación grave da confianza e das normas profesionais vixentes entón. Hans Schoo, director do Rijnstate, cualificou os feitos como «inaceptables incluso para os estándares da época» e sinalou que os códigos deontolóxicos xa exixían respecto pola esfera privada do paciente e o consentimento informado en procedementos reprodutivos. No seu comunicado, a institución lamentou profundamente o sucedido e mostrou a súa disposición a cooperar coas pesquisas e a ofrecer apoio aos que resulten afectados.
Os expertos consultados pola investigación lembran que este caso se insire nunha serie de escándalos similares que afloraron nos Países Baixos nas últimas décadas, nos que varios médicos de clínicas de fertilidade terían empregado o seu propio esperma sen permiso. Esas revelacións reavivaron o debate sobre a regulación das técnicas reprodutivas, a vixilancia dos rexistros de doadores e as garantías para evitar conflitos de interese. Asociacións de pacientes e grupos de defensa dos dereitos reprodutivos esixen agora reformas para incrementar a transparencia e previr abusos similares no futuro.
A dimensión sanitaria do asunto engade unha capa extra de preocupación, dada a mención dunha enfermidade herditaria que portaba o xinecólogo. O hospital non fixo pública a natureza da patoloxía por razóns de confidencialidade médica e protección dos afectados, pero insistiu en que ese feito motiva a necesidade de identificar os descendentes para avaliar posibles riscos e ofrecer asesoramento xenético. As persoas que confirmen o seu vínculo biolóxico poderán acceder a probas e orientación médica para abordar calquera implicación para a súa saúde.
En termos xurídicos, o falecemento do presunto autor dificulta a posibilidade de accións penais directas, aínda que fontes xurídicas consul
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.