Un traballo encargado polo Ministerio de Defensa e publicado polo Centro Superior de Estudios de la Defensa Nacional (CESEDEN) hai un ano adiantou escenarios que hoxe se mostran máis plausibles: a escalada militar contra Irán podería acelerar unha resposta que leve ao réxime a recorrer ao terrorismo internacional e a reforzar a súa aposta pola arma nuclear. O documento, actualizado o 13 de xaneiro de 2025, foi recuperado por altos mandos do Estado en Madrid á medida que os ataques na rexión intensificaron as tensións. O informe, elaborado antes da actual fase aberta de hostilidades, analiza a estratexia iraniana e as súas posibles reaccións ante ofensivas externas.
No núcleo do estudo subliñase que a estratexia da República Islámica artículase sobre a premisa de garantir a supervivencia do réxime. A análise describe catro piares que sosteñen esa estratexia: unha rede de grupos afíns na rexión, un programa de mísiles e vehículos aéreos non tripulados, un programa nuclear en desenvolvemento e a capacidade de actuar no exterior mediante atentados selectivos ou grupos de choque. Entre os aliados que conforman esa rede sinalanse organizacións como os hutíes en Iemen, Hezbolá no Líbano e movementos armados en Gaza, configurando o que o autor identifica como un “eixe” de influencia.
O informe advirte que as dúas primeiras patas —as milicias aliadas e o arsenal de mísiles e drons— quedaron danadas pola ofensiva sostida dos Estados Unidos e Israel, así como polas operacións militares no Líbano e as eliminacións selectivas de líderes deses grupos. Esa degradación podería, segundo o documento, empurrar Teherán a cambiar de táctica: se diminuísen as súas capacidades por delegación, buscaría alternativas que non dependesen tanto de intermediarios. Esa dinámica explica a crecente preocupación por unha escalada menos visible pero máis perigosa para a seguridade internacional.
Coas opcións asimétricas máis limitadas, o CESEDEN sitúa en primeiro plano dous riscos: un reforzo do programa nuclear como garantía última de disuasión e un retorno ás operacións terroristas no exterior para castigar ou intimidar adversarios. A análise apunta que, se Irán percibe unha ameaza existencial, o custo político interno de ceder ante a presión externa pode ser tan alto que o réxime prefira investir en capacidade nuclear ou en atentados que desestabilicen aos seus opoñentes fóra do fronte directo.
O autor do estudo, David Poza Cano, aparece identificado no texto como enxeñeiro industrial e especialista en mercados enerxéticos vinculado anteriormente ao Instituto para la Diversificación y Ahorro de la Energía (IDAE), ademais de analista en materia de terrorismo e defensa. O seu informe, revisado e posto á disposición do CESEDEN en xaneiro de 2025, gañou relevancia en despachos oficiais pola coincidencia entre as súas advertencias e a evolución dos acontecementos. O traballo combina análise estratéxica con consideracións sobre loxística, capacidades militares e efectos xeopolíticos.
En Madrid, fontes consultadas por este diario confirman que o documento se converteu nunha peza de consulta para avaliar riscos e calibrar respostas. Entre as preocupacións figuran a protección de cidadáns e activos españois na rexión e en Europa, así como o impacto sobre os mercados enerxéticos e as rutas comerciais. A posibilidade de atentados ou accións encubertas fóra de Oriente Medio obriga a reavaliar medidas de seguridade e cooperación internacional.
O informe non se queda no diagnóstico: propón repensar a combinación de instrumentos militares, diplomáticos e económicos para non forzar unha dinámica que reforce as opcións máis perigosas de Teherán. Recomenda, segundo a lectura que fan agora os responsables, articular unha estratexia que combine contención e alternativas de desescalada, e reforzar o int
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.