Ata onde chegan os aforros do Concello de Lugo?

Un cambio de prioridades en medio da planificación festiva

En pleno verán, mentres outras cidades galegas axustan contas e miden cada euro en servizos básicos, en Lugo reactívase un debate que transcende o mero calendario festivo: que se financia co superávit municipal? A recente decisión da xunta de goberno local de redirixir parte dos remanentes de tesouraría puxo sobre a mesa unha pregunta incómoda: cando hai diñeiro aforrado, debe priorizarse o inmediato ou o estrutural?

As contas municipais acumulan un superávit próximo aos 17,4 millóns de euros. Unha cifra que, por si soa, non é noticia. Si o é, porén, cando se anuncia que unha porción significativa dese colchón se destinará a duplicar a partida destinada ás festas de San Froilán. Sen que se detallaran aínda os plans concretos, a mera contía —un millón de euros adicionais— xera expectación. E tamén desconfianza.

Entre o aforro e o gasto, unha tensión política

San Froilán non é só unha festa. É un símbolo. Un evento que, ano tras ano, serve como termómetro do ánimo local, do pulso político e da capacidade de xestión de quen goberna. A promesa de “recuperar un San Froilán para todos” resoou con forza hai pouco máis dun mes, nun discurso de investidura que agora parece comezar a materializarse. Pero tamén expón dúbidas: que significa exactamente “recuperar”? E para quen é ese “todos”?

O que si está claro é que a música podería ser a gran protagonista desta edición. Aínda que non se filtraron nomes nin programacións, fontes do sector cultural apuntan a que unha inxección desta magnitude adoita traducirse en concertos de maior envergadura, probablemente con artistas de recoñecemento nacional. Pero tamén levanta interrogantes: se se inviste máis en espectáculo, que ocorre coas actividades tradicionais, comunitarias ou de participación cidadá que historicamente deron identidade ás patronais?

Persoal, emprego e decisións a medio prazo

Paralelamente, outra parte do superávit —dous millóns de euros— destinarase a reforzar o cadro de persoal municipal. Non se especificaron perfís, nin prazas, nin se serán contratacións directas, interinos ou procesos selectivos. Pero a medida, nun contexto de escaseza de persoal en moitas áreas do servizo público local, podería interpretarse como un intento de responder a unha demanda acumulada.

É sostible usar remanentes para cubrir necesidades de persoal? É unha pregunta que cruza non só a Lugo, senón a moitos concellos que, tras anos de axuste, agora intentan reconstruír capacidades sen alterar o nivel de débeda. Algúns técnicos municipais consultados sinalan que esta fórmula pode ser útil a curto prazo, pero carece de solidez se non vai acompañada dunha reestruturación orzamentaria estable. “Os remanentes non son ingresos recorrentes”, advirten. “Depender deles para manter cadros de persoal pode xerar un problema en anos futuros se o superávit desaparece”.

“Os remanentes non son ingresos recorrentes. Depender deles para manter cadros de persoal pode xerar un problema en anos futuros se o superávit desaparece”.

O debate sobre o uso do superávit municipal

O caso de Lugo non é illado. Nos últimos anos, varios concellos galegos recorreron aos seus remanentes para afrontar gastos extraordinarios, desde a modernización de infraestruturas ata campañas culturais. Pero tamén proliferaron as críticas cando eses fondos se usan en eventos puntuais, especialmente en contextos de recortes previos en servizos sociais ou mantemento urbano.