Irán intensificou esta madrugada os seus ataques contra buques e obxectivos petrolíferos no golfo Pérsico, o que provocou o incendio de dous petroleiros no estreito de Ormuz e danos en depósitos de combustible en Baréin, mentres outro buque portacontedores foi alcanzado nos Emiratos Árabes Unidos. Os incidentes, rexistrados na madrugada do 12 de marzo de 2026 e vinculados á recente escalada bélica iniciada a finais de febreiro, reavivaron o temor a un peche prolongado do paso estratéxico que conecta o golfo Pérsico cos mercados internacionais. O resultado inmediato notouse nos mercados: o cru achégase de novo aos niveis dos cen dólares por barril. A acumulación de ataques está a complicar os esforzos internacionais por estabilizar o subministro enerxético.
Fontes locais e axencias internacionais informaron de que os dous petroleiros incendiados intentaban cruzar a ruta de saída do golfo cando foron atacados nas cercanías do porto iraquí de Basora. En paralelo, un cargueiro en augas emiratís sufríu impactos noutra operación nocturna, e en Baréin varios tanques de almacenamento resultaron danados, segundo informes oficiais. Estes tres ataques súmanse aos rexistrados onte e a unha serie de agresións case diaria desde que comezou a ofensiva contra obxectivos vinculados a Irán o pasado 28 de febreiro. A situación elevou a percepción de risco nunha das rexións máis sensibles para o comercio enerxético mundial.
Os mercados reaccionaron con subidas inmediatas: o petróleo Brent e o West Texas recuperaron posicións e o cru volveu a cotizar arredor de $100 por barril, impulsado pola redución efectiva de cargas e pola ameaza sobre as rutas marítimas. A decisión de máis de trinta países de liberar reservas estratéxicas —a maior mobilización de existencias da historia— non foi, polo menos por agora, suficiente para conter a escalada de prezos. Analistas consultados por axencias financeiras sinalan que o efecto psicolóxico dos ataques e a incerteza sobre a continuidade do paso de Ormuz pesan tanto como as cifras reais de existencias nos mercados.
A Axencia Internacional da Enerxía advertiu que os volumes de exportación que actualmente transitan polo estreito non alcanzan nin o 10% do habitual antes da crise, un dato que ilustra a magnitude da interrupción. A incapacidade para sacar ao exterior cru e produtos refinados, combinada cos danos nas infraestruturas, está a obrigar grandes produtores da rexión a recortar bombeos. Eses recortes, aínda que sexan temporais, repercuten nos prezos do gas e do petróleo a escala global e tensionan as cadeas de subministro enerxéticas en Europa e Asia.
A ofensiva e os ataques á navegación incrementaron os custos operativos do transporte marítimo, con primas de risco e seguros ao alza, e empurran a algunhas navieiras a buscar rutas alternativas que encarecen aínda máis o comercio. O desvío por rutas moito máis longas, como o contorno de África, aumentaría os tempos e os custos, afectando a sectores dependentes do gasóleo e de materias primas transportadas por vía marítima. Ademais, a presión sobre os mercados de produtos refinados pode provocar distorsións nos prezos do combustible doméstico e na industria petroquímica.
No plano diplomático, a crise impulsou iniciativas coordinadas: os países occidentais e organismos internacionais traballan en medidas para mitigar o impacto, desde a liberación de reservas ata controis de prezos e sancións adicionais, mentres responsábeis políticos insisten na necesidade de evitar unha escalada militar maior. Líderes da Unión Europea e do G7 discutiron a viabilidade de mecanismos para limitar os beneficios derivados do petróleo sen paralizar o fluxo comercial, e intensificáronse as chamadas á desesc
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.